Χαρά σε σας, τιμή στα παλικάρια μας, χαρά στον κόσμο όλο. Δέστε σφιχτά-σφιχτά τα χέρια σας και πλέχτε αλυσίδα... που να τραντάξει όλη η γη και να καεί το πελεκούδι.

Σιχαίνεσαι τους ζωντανούς; Μην κλαις τους σκοτωμένους! Απ τα ιερά τους κόκκαλα, πρώτη του Μάη και πάλι θα ξεπηδήσει ο καθαρμός κι η λεφτεριά του ανθρώπου.

Ποιός θα είναι ο νικητής στις εκλογές; Να ψηφίσουμε μια Μονοκομματική ή μια πολυκομματική κυβέρνηση;

Να ξυπνήσουμε από το λήθαργο, να ρίξουμε στα σκουπίδια τις κοροϊδίες και τις αυταπάτες.

Δεν θα μπορούσε να δοθεί καλύτερα η προεκλογική εικόνα από τούς στίχους του Κώστα Βάρναλη.

Με λόγια απλά για το απλό που λάμπει πεντακάθαρο στον ήλιο.

Τραγούδι γιορτινό για μια ζωή, που θάνατο δεν ξέρει για ένα θάνατο που είναι λίπασμα για την ίδια τη ζωή.

Όσο κι αν προσπαθήσουν δε θα καταφέρουν να βάλλουν φρένο στην εξέλιξη που νομοτελειακά οδηγεί στο μέλλον.

Μη σταματάς ποτέ να ονειρεύεσαι, γιατί….μέσα στα όνειρα του είναι ο άνθρωπος….Ελεύθερος. Γ. Γουίτμαν

Η πορεία του ανθρώπου μέσα στο χρόνο έδειξε πως μέσα από συνεχείς αναστάσεις ο άνθρωπος ρίχνει στον καιάδα το παλιό και αναδύεται στο νέο.

Η αθανασία καταχτιέται από αυτούς που αγαπούν πολύ.

"Αν τα πλήθη αλαλάζανε ξώφρενα (αλιά σου!) δεν ηξέραν ακόμα ούτε ποιο τ’ όνομά σου!" Τους πρωτοπόρους όπου γης είχε στο νου του ο Κ. Βάρναλης.