Είμαι αυτός που επέζησε, φίλε Οπενχάιμερ... Δραματικά επίκαιρη, συγκλονιστική «κραυγή» προς τον Ρόμπερτ Οπενχάιμερ, γνωστο;oως «πατέρα της πυρηνικής βόμβας»

Πρώτη του μήνα σήμερα.. Και ο ποιητής του ελληνικού καλοκαιριού και του γαλάζιου Αιγαίου έρχεται αρωγό στο καλωσόρισμα του Αυγούστου χαιρετίζοντάς τον με τον δικό του μοναδικό τρόπο.

Υποκλινόμαστε σ’ αυτή τη μεγάλη μορφή που από το 1920 έγινε πρωτεργάτρια για τα δικαιώματα των γυναικών και με ανεξάντλητη αντοχή, γενναιότητα, αξιοπρέπεια και σταθερότητα στάθηκε αταλάντευτη στο πλευρό του…

Ανεχόμαστε τις επιλογές του μεγάλου κεφαλαίου καταπίνοντας αμάσητη την άθλια προπαγάνδα που τα παπαγαλάκια του ασταμάτητα μας σερβίρουν

Γράφω να με διαβάζουν αυτοί που σκορπίζουνε τους σπόρους όλων των αυριανών μας τραγουδιών

Αντιστεκόμαστε για να γίνει πραγματικότητα το όραμα των ποιητών, για να ανατείλει επί τέλους η παγκόσμια Ειρήνη και το φως ενός ανθρωπινότερου κόσμου.

Η ποίηση του Ελύτη έρχεται και μας μιλάει για ένα θαύμα που δεν έρχεται εξ ουρανού, που δε μας το προσφέρει χάρισμα κανείς, παρά το ανακαλύπτουμε μόνοι μας σ' ό,τι…

Το αντιπολεμικό “Μιχαλιός” και το επαναστατικό του “Υποθήκες” είναι δείγματα αριστουργηματικά μιας σάτιρας ανατρεπτικής που εμπεριέχει θέση και κατάφαση ζωής.

Η διαφάνεια που έχουν οι ακουαρέλες υπαγορεύουν την λογική πορεία που πρέπει κανείς να ακολουθήσει για να βγει "ζωντανή" και να μη "λασπώσει" η ζωγραφιά.

Δυο κόσμοι αντιμέτωποι: Ο κόσμος που ματώνει τον πλανήτη προκειμένου να διατηρήσει την εξουσία του κεφαλαίου και ο κόσμος των γραμμάτων και των τεχνών που αγωνίζεται για ένα νέο κόσμο.

Πρέπει να ’χουμε τύχη; Τέτοιες ερωτήσεις κάνεις. Μην περιμένεις καμιά άλλη απάντηση πέρα από τη δικιά σου!

Μπορούμε ακόμα μια ζωή να ζήσουμε καινούρια, αντίς να μαραζώνουμε σαν τον κομμένο δυόσμο