Δηλαδή να μας αδικούν οι άλλοι κι εμείς να λέμε" "σφάξε με αγά μου να αγιάσω";

Το πεπρωμένο, η μοίρα, το κισμέτ, κυριαρχεί στη σκέψη μιας μεγάλης μερίδας απλών ανθρώπων. Σκέφτονται σωστά;

Από τότε τα έλεγε ο Πλάτωνας. Σήμερα τί σκεφτόμαστε;

Άλλοτε λέμε πως φταίει η έλλειψη κάποιου αγαθού,, άλλοτε οι παράφρονες ηγέτες, ποια είναι κατά βάθος η αλήθεια;

Απέναντι στην αγωνιζόμενη μειοψηφία αντιπαραθέτουν τη ¨σιωπηρή πλειοψηφία". Πόσο σωστός είναι αυτός ο συλλογισμός;

Πρέπει άραγε να μας κυβερνούν οι "σοφοί" για να δούμε μια άσπρη μέρα;

Όλο και για κάποιο λόγο θυσιάζουμε το σήμερα για το αύριο. Τί σημαίνει κατά βάθος αυτό;

Τον εξυμνεί, αλλά κατά βάθος τον χλευάζει τον Ευριπίδη πάντα η άρχουσα τάξη. Γιατί;

Η ¨ουτοπία", το όνειρο είναι η κινητήρια δύναμη για ένα καλύτερο αύριο. Ο υλιστής Ηράκλειτος έβλεπε αυτό που οι περισσότεροι δεν βλέπουν σήμερα...

Καθηλωμένοι στο παλιό εμποδίζουμε το καινούργιο να έρθει. Αρνούμαστε να πιστέψουμε στην ίδια τη δύναμή μας για το καλύτερο

Αιώνες μπροστά από την εποχή του ο Ηράκλειτος ήταν πιο μπροστά και από το σήμερα...

Και όμως η ιστορία διδάσκει πως μόνο με υπερβάσεις προχωράει ο κόσμος.