Ελένη Ιωάννου: Ένα παιδί που πεθαίνει
Θρηνώ τα νιάτα που δε θα γεράσουν, δε θ' αγαπήσουν δε θα χαρούν την ομορφιά του κόσμου, γιατί είναι όμορφη η ζωή...
Θρηνώ τα νιάτα που δε θα γεράσουν, δε θ' αγαπήσουν δε θα χαρούν την ομορφιά του κόσμου, γιατί είναι όμορφη η ζωή...
Είναι ν’ απορείς, πως αυτή η ζωή η γεμάτη χαρά, έχει γίνει τόσο σκληρή, τόσο φτηνή, τόσο πικραμένη, τόσο πονεμένη.
Για να κερδίσετε το καινούργιο, πρέπει να ξεχάσετε το παλιό, για να χτίσετε το καλύτερο, πρέπει να γκρεμίσετε, αν χρειαστεί κι ό,τι με κόπο ακόμα στο χτες έχετε φτιάξει.
«Αν δεν απελπίζομαι αυτό οφείλεται στο ότι αυτή η απελπιστική κατάσταση με γεμίζει με ελπίδα»
Ποτέ καμιά σωτηρία δεν έρχεται απ' έξω κι ότι ο άνθρωπος με τ ανθρώπινα και μόνο χαρακτηριστικά του μπορεί να γίνει κύριος της δικής του μοίρας και δημιουργός της ιστορίας…
Ήρθε η "επόμενη μέρα" των Ευροεκλογών. Πού πάμε τώρα;
Η απάντηση στα βάσανα του λαού, στη βασανισμένη πολιτεία, τη δίχως φώτα, στα πήλινα πιάτα που είναι λυπημένα σαν φεγγάρια που δεν έχουν τι να φωτίσουν...
Για να γίνουμε, λέει, Ευρωπαίοι μας έβαλαν με το ζόρι στην Ε.Ε. Πώς θα αξιοποιήσουμε τη σημερινή εμπειρία μας;;;
Μπ. Μπρεχτ: Εγκώμιο στη μάθηση. "Ψάξε με τα δάχτυλα κάθε σημάδι Ρώτα: πώς βρέθηκε αυτό εδώ. Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία."
Ω, εσείς που αγγίξατε με τον αντίχειρα τα χείλη της αθανασίας. Έτσι κατάλαβα κι εγώ πως κάποτε από μια λέξη κρέμεται ο κόσμος.
Θυμώνουμε με τον εαυτό μας που δεν έχουμε τα κότσια να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, που δε χαράξαμε τα όριά μας, δεν τα κάναμε σεβαστά και αδιαπραγμάτευτα. Κάποιες…
Ο λαός δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει συνένοχος στα εγκλήματα που διαπράττονται εις βάρος του. Και ο σίγουρος τρόπος παραμένει ένας.