Κατηγορία: TEXNH

Ελάτε λοιπόν όλοι μαζί να φυσήξουμε αυτό το μικρό καρβουνάκι στη χόβολη της ελπίδας

Οι σφαίρες των δολοφόνων αφαιρούν δεκάδες χιλιάδες ζωές, εξοστρακίζονται όμως πάνω στη σκέψη των αγωνιστών, πάνω στην αποφασιστικότητά τους να δικαιωθεί ο αγώνας τους.

Τί έχουν να χωρίσουν τα παιδιά απ΄ το Πέραμα με τα παιδιά που έρχονται απ την άλλη όχθη του Αιγαίου; Οι ανάγκες για ζωή, παιχνίδι, χαρά και μόρφωση οι ίδιες.…

Δεν μπορείς διαβάζοντας αυτούς τους στίχους του Λουντέμη , τους τόσο πικρούς και σκληρά αληθινούς, να μη σκεφτείς πόσο τα λόγια αυτά ταιριάζουν να ειπωθούν και για τη μαρτυρική Παλαιστίνη.

“καιρός του σπείρειν καιρός και του θερίζειν” γιατί “η μοίρα μας αν και χυμένο μολύβι, μπορούμε και πρέπει να την αλλάξουμε”.

Να τους το πούμε να το καταλάβουνε: Πως δε χαμηλώνει ο Ολυμπος. Πως δεν αλλάζει ο ήλιος. πως δεν αλλάζουνε τα χρώματα ποτέ “σ’ αυτή τη χώρα”

Tο σήμερα, πατώντας στη μελέτη του χθες μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία ενός τελείως διαφορετικού αύριο.

Ο Χικμέτ ήταν αυτός, που όχι μόνο δε χώρισε ποτέ απ' αυτό του το όνειρο αλλά το υπερασπίστηκε με τον εαυτό του και τη ζωή του.

Μετά από αυτές τις καταιγιστικές εξελίξεις τίποτα πια δεν θα είναι το ίδιο. Το βέβαιο είναι πως το Παλαιστινιακό αίμα που χύνεται έχει ανατρέψει πολλές αυταπάτες. Ο αγώνας των Παλαιστινίων…

Ο πόλεμος δε βρίσκεται έξω από την κοινωνία των ανθρώπων. Δεν είναι φυσική καταστροφή, όπως ο σεισμός, η φωτιά και η πλημμύρα. Δεν είναι περιοδικό φαινόμενο, Είναι καθαρά κοινωνικό φαινόμενο,…

Τα μικρά ρυάκια φουσκώνουν τα μεγάλα ποτάμια. Πορευόμαστε. Δεν έχει τέλος ο αγώνας για το δίκιο, την ειρήνη, την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Λίγο κεφαλαιοκράτης και λίγο άνθρωπος δεν μπορεί να είσαι. Για να λειτουργήσεις μέσα στο σύστημα αυτό πρέπει να απωλέσεις κάθε στοιχείο ανθρώπινης ιδιότητας. Συμβιβαστικές λύσεις δεν υπάρχουν. Ούτε τρίτοι δρόμοι.