Ηλία Σιμόπουλου: Πρωτομαγιά 1944
Χαρά σε σας, τιμή στα παλικάρια μας, χαρά στον κόσμο όλο. Δέστε σφιχτά-σφιχτά τα χέρια σας και πλέχτε αλυσίδα... που να τραντάξει όλη η γη και να καεί το πελεκούδι.
Χαρά σε σας, τιμή στα παλικάρια μας, χαρά στον κόσμο όλο. Δέστε σφιχτά-σφιχτά τα χέρια σας και πλέχτε αλυσίδα... που να τραντάξει όλη η γη και να καεί το πελεκούδι.
Σιχαίνεσαι τους ζωντανούς; Μην κλαις τους σκοτωμένους! Απ τα ιερά τους κόκκαλα, πρώτη του Μάη και πάλι θα ξεπηδήσει ο καθαρμός κι η λεφτεριά του ανθρώπου.
Δεν θα μπορούσε να δοθεί καλύτερα η προεκλογική εικόνα από τούς στίχους του Κώστα Βάρναλη.
Όσο κι αν προσπαθήσουν δε θα καταφέρουν να βάλλουν φρένο στην εξέλιξη που νομοτελειακά οδηγεί στο μέλλον.
Μη σταματάς ποτέ να ονειρεύεσαι, γιατί….μέσα στα όνειρα του είναι ο άνθρωπος….Ελεύθερος. Γ. Γουίτμαν
Η πορεία του ανθρώπου μέσα στο χρόνο έδειξε πως μέσα από συνεχείς αναστάσεις ο άνθρωπος ρίχνει στον καιάδα το παλιό και αναδύεται στο νέο.
Η αθανασία καταχτιέται από αυτούς που αγαπούν πολύ.
"Αν τα πλήθη αλαλάζανε ξώφρενα (αλιά σου!) δεν ηξέραν ακόμα ούτε ποιο τ’ όνομά σου!" Τους πρωτοπόρους όπου γης είχε στο νου του ο Κ. Βάρναλης.
Οι άνθρωποι του δημιουργικού μόχθου δεν έχουν όνομα, βρίσκονται πάντα στο περιθώριο, δεν υπάρχουν κι ας είναι αυτοί που αποτελούν την ενεργητική δύναμη για τη γενικότερη ιστορική εξέλιξη της ανθρωπότητας...
" Αν και ολόκληρη η ανθρωπότητα είναι αυτή τη στιγμή ένα πολιορκημένο Μεσολόγγι, εμείς γνωρίζουμε από εξόδους. Ξέρουμε να βγαίνουμε απ' το σκοτάδι στο φως."
Να ζούμε μια ζωή που θάναι ολότελα δική μας. Να ζούμε σαν ολοκληρωμένοι άνθρωποι τέλος πάντων.