Ο Θωμάς Γκόρπας δεν καταδέχτηκε να γίνει ο αρεστός καμίας εξουσίας κι έμεινε πιστός στα προστάγματα της δικής του ποιητικής και συνειδησιακής πολιτείας, ένας από τους απροσκύνητους ποιητές όπως έλεγε…
Τον ήλιο του Σικελιανού σήμερα τον κρύβουν σαν σύννεφα οι πιο μοντέρνες σκοταδιστικές απόψεις, που πλασάρονται με τη μάσκα της προόδου
Η σκέψη, η ευαισθησία, οι ενθουσιασμοί και οι απογοητεύσεις, οι πειραματισμοί και οι εξαντλητικές αναζητήσεις του Κ. Χατζόπουλου δημιούργησαν έργο-τομή στη νεοελληνική λογοτεχνία.
Γίνεται να συνυπάρχουν στο δημιουργό δυο διαχωρισμένες ταυτότητες, που η μια να μη γίνεται εμπόδιο στην άλλη;
"Αγάπη : Να βλέπεις, να σκέφτεσαι, να κατανοείς. Αγάπη: Να κρεμάσεις μια κούνια στ' άστρα. Αγάπη: Να δένεις τ' ατσάλι με χίλιους κόπους."
Πρέπει να αποδεχτείς το ρίσκο άρα να ξεπεράσεις τις φοβίες, τις ανασφάλειες, οτιδήποτε σε κρατάει στη σιγουριά των γνωστών και δεδομένων.
«Φταίει ο εθνικιστής που βρέθηκε μπροστά μου. Να γιατί πρέπει να εκλείψει η βλακεία. Γιατί κάνει βλάκα όποιον βρεθεί μπροστά της”.
Ο άνθρωπος διαμόρφωσε ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, που τον έκανε να διαφέρει από το ζώο: τη συνείδηση,
Πριν απ’ τη δόξα ήρθεν ο ήλιος στις στέπες και λιώσαν τα χιόνια και ζεσταθήκαν οι καρδιές των ανθρώπων. Ύστερα πήρε ο χάρος τον Τσάρο. Κι ύστερα οι λαοί αποκτήσανε…
“Ακούστε. Ο καθένας να ζήσει οφείλει. Δεν έχετε δικαίωμα να τον ξαποστέλνετε στους τάφους των αμπριών και των χαρακωμάτων ζωντανό να τον θάβετε-φονιάδες.”
Πόσο διαφέρει σήμερα η κακοποίηση της αλήθειας από την εποχή που ο Μενέλαος Λουντέμης με τους στίχους του δεν έπαυε να καταγγέλλει τα χοντρά ψέματα που ακούει συνεχώς ο λαός…
Ελπίζω! Σ΄ αυτούς που κοιτούν ψηλά ενώ τους κλέβουν κάθε μέρα και λίγο ουρανό
