Κατηγορία: ΠΟΙΗΣΗ

Στην προσπάθεια να λύσουμε ένα πρόβλημα ποιο σημαντικό ακόμα από το να δίνουμε τη σωστή απάντηση είναι να βάζουμε τη σωστή ερώτηση.

Τον πεινασμένο, που σου βούτηξε την τελευταία μπουκιά, εχθρό τον βλέπεις. Τον κλέφτη όμως, που ποτέ δεν πείνασε, ποτέ σου απ’ το λαιμό δεν τον εβούτηξες.

Κι ἂν τυχόν κάπου ἀνάμεσα στούς γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω ἀγγέλους, θά τούς μιλήσω ἑλληνικά, ἐπειδή δέν ξέρουνε γλῶσσες. Μιλᾶνε μεταξύ τους μέ μουσική.

“Χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να γίνουν τα τέσσερα πόδια δύο. Δε θα τα κάνω πάλι τέσσερα εγώ”.

Η νίκη της Ανάστασης έρχεται πάντα, διότι “δεν μπορούν δίχως αυτήν οι άνθρωποι”. Ανάσταση είναι η λευτεριά που κερδίζεται "ύστερ' απ' το πλήθος του πόνου, την πίστη, την αγάπη του…

"Αν τα πλήθη αλαλάζανε ξώφρενα (αλιά σου!) δεν ηξέραν ακόμα ούτε ποιο τ’ όνομά σου!" Τους πρωτοπόρους όπου γης είχε στο νου του ο Κ. Βάρναλης.

Αρνήθηκε και το κουστούμι που σου φοράει το σύστημα για να 'σαι αρεστός και την πολυθρόνα και το πουπουλένιο πάπλωμα που σου δίνουν για να σε βγάλουν από τη μάχη…

Τα “πιστεύω” δεν αποτελούν τις αιτίες των πολεμικών συρράξεων.

σε περιόδους ακόμα σήψης και παρακμής, όπως η σημερινή, όπου οι άνθρωποι μετατρέπονται σε απρόσωπο, χωρίς θέληση και ταυτότητα πλήθος με τις πλατιές μάζες να παραμένουν άβουλες και αλλοτριωμένες, αμέτοχες…

Ο Δροσίνης δίνει εικόνες μιας πορείας ζωής συνειδητής που τελειώνει με την περηφάνεια του ανθρώπου που μόχθησε, κουράστηκε αλλά έκανε καλά τη δουλειά του

Όποιος ξεχνάει τα δεινά του η ζωή τον υποχρεώνει να τα ξαναζήσει. Και το κακό είναι πως από γενιά σε γενιά ξεχνάμε. Όχι επειδή είμαστε ξεχασιάρηδες αλλά επειδή

Όπως λέει ο ποιητής: “ ..Ό,τι κι αν κάνουν, θα νικήσουμε.. Ο κόσμος μας ανήκει. Το μέλλον είναι μες στην τσέπη μας...Πάμε, πάμε