“Αυτή η πολιτική καμιά πληγή δεν κλείνει
Τα κέρδη στο εδώλιο
θα πει δικαιοσύνη”.
Μια φράση, όπως το παραπάνω σύνθημα της ΚΝΕ, προτείνει μία νέα πυξίδα διεκδίκησης, που θα προσανατολίζει τους λαϊκούς αγώνες στη σωστή κατεύθυνση.
Ο λόγος; Είναι αδύνατο να λυθεί ριζικά ένα κοινωνικό πρόβλημα αν δεν αποκαλυφθούν οι αιτίες που το προκάλεσαν. Κι όπως μαρτυρούν οι κυβερνητικοί χειρισμοί και ο προσανατολισμός των ερευνών σχετικά με το έγκλημα των Τεμπών αυτοί οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στο κουκούλωμα.
Άλλες όμως είναι οι βουλές του κεφαλαίου και άλλες οι λαϊκές διαθέσεις. Αυτό έδειξαν οι χιλιάδες κόσμου που διαδήλωσαν στον δρόμο ενάντια στην προσπάθεια της κυβέρνησης να συγκαλυφθεί το έγκλημα με τους 57 -κυρίως νέους σε ηλικία- νεκρούς.
Άλλη είναι η δικαιοσύνη του αστικού κράτους που έχει γνώμονα την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου και άλλο το αίσθημα για λαϊκή δικαιοσύνη, που εκφράζεται καθημερινά τους δρόμους του αγώνα.
Τα πυρά της αντιπολίτευσης ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ απλά καταγγέλλουν τους λαθεμένους κυβερνητικούς χειρισμούς και αφήνουν στο απυρόβλητο τους λόγους για τους οποίους επιλέχθηκαν αυτοί οι χειρισμοί, τον αιτιώδη σύνδεσμο που δεν είναι άλλος από τις προτεραιότητες που θέτει η ίδια η ΕΕ. Είναι αυτές που αντί να οδηγούν στη λύση του προβλήματος της ασφάλειας της λαικής μετακίνησης, το οξύνουν συνειδητά διότι όλες οι επιλογές κινούνται στη λογική “κόστους-οφέλους” με κριτήριο πάντα τα συμφέροντα της τάξης που υπηρετούν. Και τα συμφέροντα του κεφαλαίου ειδικά στη σημερινή συγκυρία προσανατολίζουν την ευρωπαϊκή οικονομία σε πολεμική.
Έξω από τα πλαίσια που κινούνται ΕΕ- κυβέρνηση – αστική αντιπολίτευση οι μαζικές κινητοποιήσεις, όπλο του αγωνιζόμενου λαού, εκφράζουν πόνο, οργή, αγανάκτηση, απαίτηση για την τιμωρία όλων αυτών που ευθύνονται για την σύγκρουση, την έκρηξη, την αλλοίωση του χώρου και κυρίως τη συγκάλυψη των μεγάλων ενόχων.
Και συνθήματα σαν αυτό της ΚΝΕ που συμπυκνώνει όχι μόνο αλήθειες αλλά και μια τεράστια σε βάθος πολιτική γνώση “Το πένθος είναι ταξικό και του λαού μαράζι”, έχει αξία όχι μόνο να γίνει φωνή, κραυγή στα στόματα των διαδηλωτών αλλά και συνείδηση που θα ανοίξει δρόμους ανατρεπτικούς για κόσμους που δε θα γεννάνε Τέμπη και πίστη ότι αυτός ο κόσμος ο παλιός θα αλλάξει.
