Η φορητή εικόνα και ιδιαίτερα αυτή που δεν προστατεύεται από τζάμι είναι δυνατόν να καταστραφεί στο χώρο που τοποθετείται από τον τρόπο που κατά καιρούς καθαρίζεται.
Βέβαια από τη φύση του το αυγόχρωμα όσο περισσότερος χρόνος περνάει από την κατασκευή μιας εικόνας τόσο πιο πολύ σκληραίνει και τόσο πιο αδιάβροχο γίνεται στο νερό. Ο κρόκος του αυγού γίνεται σαν κρύσταλλο που προστατεύει το χρώμα. Στη σημερινές συνθήκες που τα μέσα καθαριότητος είναι χημικά δεν είναι κακό να προστατεύεται η εικόνα από ένα βερνίκι.
Κατά τον Πλίνιο των πρεσβύτερο τα βερνίκια ήταν γνωστά στην αρχαιότητα και μάλιστα η τεχνική της χρησιμοποίησης τους έπαιζε σπουδαίο ρόλο όχι μόνο στη διατήρηση αλλά και στην τελική εμφάνιση των χρωμάτων μιας ζωγραφιάς. Μιλώντας για το μεγάλο αρχαίο Έλληνα ζωγράφο Απελλή ανέφερε ότι αυτός περνούσε τα έργα του ένα χέρι βερνίκι μαύρο τόσο ελαφρύ ώστε αυτό το ίδιο το μαύρο αντανακλούσε μία λευκή λάμψη και συνάμα προστάτευε το έργο από τη σκόνες και τη βρώμα.
Εμείς λοιπόν όταν τελειώσουμε μία εικόνα πρέπει την αφήνουμε λίγο καιρό να στεγνώσει καλά. Το χειμώνα μάλιστα που ο καιρός είναι ψυχρός και υγρός όσο πιο πολύ καιρό την αφήσουμε να στεγνώσει τόσο πιο σίγουροι θα είμαστε ότι έχουν φύγει οι υγρασίες της και έχουν σταθεροποιηθεί τα χρώματα της.
Το ξαναζωντάνεμα τον χρωμάτων της εικόνας μπορεί να γίνει με ένα βερνίκι που περνάμε πάνω σε όλη την εικόνα. Το πιο αθώο βερνίκι είναι οι γομαλάκα που είναι διαλυτή στο οινόπνευμα. Απορροφάτε εύκολα αλλά η προστασία που παρέχει στην εικόνα δεν είναι μεγάλη. Ενδέχεται μάλιστα να θερμάνει τα χρώματα.
Στο εμπόριο υπάρχουν πολλά βερνίκια ξύλου και η ποιότητα μερικών από αυτά είναι καλή. Υπάρχουν γυαλιστερά βερνίκια που είναι και τα πιο ανθεκτικά στο χρόνο αλλά αυτά κάνουν την εικόνα να γυαλίζει και το αποτέλεσμα μετά το βερνίκωμα δεν είναι ωραίο. Υπάρχουν και θαμπά (ματ) βερνίκια αλλά και πάλι το αποτέλεσμα είναι θαμπό και μπορεί να ζημιώνει αισθητικά την εικόνα. Υπάρχουν και ενδιάμεσα βερνίκια σε σεμιμάτ (ή σατινέ) που βρίσκονται σε μία ενδιάμεση κατάσταση αρκετά αποδεκτή.
Αυτά τα βερνίκια από τη μία ξαναζωντανεύουν τα χρώματα και από την άλλη προστατεύουν την εικόνα χωρίς να τη θαμπώνουν ούτε να την γυαλίζουν υπερβολικά.
. Μάλιστα μερικές μέρες μετά τη χρησιμοποίησή τους η γυαλάδα τους πέφτει λίγο και το αποτέλεσμα φαίνεται καλύτερο από εκείνο που βλέπουμε αμέσως μετά την επίστρωση του βερνικιού. Πριν βερνικώσουμε την εικόνα θα πρέπει να είμαστε βέβαιοι όχι μόνο ότι τα χρώματα είναι στεγνά αλλά και ότι δεν έχουν νοτίσει από την υγρασία του περιβάλλοντος. Για αυτό πριν βερνικώσουμε, ιδιαίτερα το χειμώνα, αφήνουμε την εικόνα κοντά σε μία πηγή θερμότητας ώστε να ζεσταθεί και να αποβάλει την υγρασία της. Στη συνέχεια την τοποθετούμε οριζόντια και με ένα πλατύ πινέλο την βερνικώνουμε.
Δουλεύουμε το πινέλο οριζόντιο και κάθετα προσέχοντας το βερνίκι να απλωθεί ομοιόμορφα σε όλη την επιφάνεια. Σε οριζόντια θέση και σε μέρος που να μην αιωρούνται σκόνες την αφήνουμε τουλάχιστον δύο τρεις μέρες να στεγνώσει. Έτσι είμαστε βέβαιοι ότι το βερνίκι έχει πάρει την τελική του σκληράδα και δίνει στην εικόνα την προστασία που απαιτείται.
