Η Μεταπολίτευση
Δύσκολη η εποχή της δεκαετίας του ’70. Προσπαθούσα να καταλάβω την ουσία των πολιτικών εξελίξεων, που ήταν γεμάτες αντιφάσεις. Με μάγευαν και με δίδασκαν τα τραγούδια των “αντιδικτατορικών” συνθετών, τόσο μέσα στις συναυλίες όσο και μέσα από τους ήχους των LP.
Μεγάλο όμως ήταν το σοκ που ένοιωσα ακούγοντας το 1975 τα «Πολιτικά τραγούδια», του Θάνου Μικρούτσικου πάνω σε στίχους Ναζίμ Χικμέτ και Βολφ Μπίρμαν.
Κι ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος
Κέρδος ποτέ μα από παθήματα χορτάτος
που συνηθίζει στην κάθε βρωμιά
Αρκεί να έχει γεμάτο τον ντορβά
Κι επαναστάσεις στ’ όνειρά του αναζητεί
Τον έχω βαρεθεί
Μας μιλούσε με τραγούδια που τρυπούσαν νου και καρδιά. Κατήγγειλε τα μεσαία στρώματα, τους γλυκανάλατους ποιητές, τους γραφειοκράτες, τους χαφιέδες, μάς ξεσήκωνε με το τραγούδι του Τσε Γκεβάρα, και μας τροφοδοτούσε με την ελπίδα της πιο όμορφης θάλασσας που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει..
Τραγούδια – μάθημα
Με την “Καντάτα για τη Μακρόνησο”, τα “Τροπάρια για φονιάδες”, τη “Μουσική πράξη στον Μπρεχτ” κατάλαβα τη διαφορετικότητα του Θάνου Μικρούτσικου. Ανατρίχιαζα όταν άκουγα την ιστορία του Ντικ, του σκύλου των κρατουμένων. Βαθειά με κέντριζε η καταγγελία: Ποιος κόσμος μας κρατάει και ποιο σανίδι απόψε που δικάζουν τον Πλουμπίδη. Λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά.
Μέσα από τα τραγούδια του μελέτησα και μελετώ ακόμα τα νοήματα ποιητών όπως οι Καββαδίας, Ρίτσος, Αλκαίος, Χικμέτ, Μαγιακόφσκι και τόσων άλλων που έγραψαν ιστορία στην ελληνική και παγκόσμια ποίηση.
Γιατί λοιπόν Θάνο Μικρούτσικο;;;
- Διότι κάθε του τραγούδι αποτελεί και ένα μήνυμα για το πού βρισκόμασταν, που είμαστε τώρα και πού μάς αξίζει να πάμε.
- Διότι καταλαβαίνω πως οι λέξεις ψωμί, ειρήνη, πολιτισμός έχουν άλλο νόημα όταν βγαίνουν από το στόμα των εκμεταλλευτών και άλλο από το στόμα των ταπεινών
- Διότι με απαλλάσσει από την αυταπάτη ότι το αύριο μπορεί να έρθει μόνο του χωρίς τη δική μου αγωνιστική συμμετοχή..
