Σημεία των καιρών. Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, νεολαίοι, φοιτητές μαθητές, έδωσαν το παρόν στις μαχητικές εργατικές συγκεντρώσεις στην Αθήνα, στον Πειραιά, στη Θεσσαλονίκη και σε δεκάδες άλλες πόλεις.
Οι απεργοί καταδίκασαν όχι μόνο τα νομοσχέδια-εκτρώματα και τις επιλογές της κυβέρνησης που εμπλέκουν τη χώρα σε πολεμικές περιπέτειες αλλά έδειξαν και τον ένοχο που βρίσκεται πίσω από τη ληστεία του ιδρώτα των εργαζομένων. Το σύνθημα “τα κέρδη τους ή οι ζωές μας” δεν οδηγεί σε τίποτε άλλο παρά στην ανάγκη ανατροπής του καπιταλιστικού συστήματος, κατάργησης δηλαδή των κερδών των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων που αυγατίζουν από τον ιδρώτα των εργαζομένων.
Σε όσους υπομένουν σιωπηλά τα δεινά τους, σε όσους η εργοδοτική τρομοκρατία καταφέρνει να τους κρατήσει σιωπηλούς παρατηρητές των εξελίξεων απευθύνεται ο Μαγιακόφσκι μιλώντας για δούλους σιωπηλούς. Έναν αιώνα πριν μιλάει για το σήμερα ο μεγάλος ποιητής. Απευθύνεται σ’ αυτούς που υπομένουν τα βάσανά τους με σκυμμένο κεφάλι, σ αυτούς που αποδέχονται το “μοιραίο”, που δεν εγκρίνουν μεν αλλά και δεν αντιμάχονται δυναμικά τις πολιτικές των εκμεταλλευτών τους. Τους θωρεί κοιμισμένους. Τους καλεί να ξυπνήσουν, να πάρουν στα χέρια τους τις ζωές τους. Γιατί κάθε αντίσταση, κάθε πράξη σύγκρουσης με την εξουσία είναι η εγγραφή μιας υποθήκης για το μέλλον που θα ανήκει σε όλους.
Επίκαιροι Αμίλητοι
Την ώρα που αεροκοπάνε οι άρχοντες περί δημοκρατικής τάξης
ανάμεσά μας οι αμίλητοι ζούνε.
Κι όσο σα δούλοι εμείς μένουμε σιωπηλοί
οι ηγεμόνες δυναμώνουν
ξεσκίζουν, βιάζουν, ληστεύουν
των ανυπόταχτων τα μούτρα τσαλακώνουν.
Ετούτων των αμίλητων το πετσί,
περίεργα θάλεγες είναι φτιαγμένο.
Τους φτύνουνε καταπρόσωπο
κι αυτοί σκουπίζουνε σιωπηλά το πρόσωπο το φτυμένο.
Να αγριέψουνε δεν το λέει η ψυχούλα τους
και πού το παράπονό τους να πούνε;
Απ του μισθού τα ψίχουλα
πώς να αποχωριστούνε;
Μισή ώρα κι αν βαστάει το κόχλασμά τους
μετά αρχινάνε το τρεμούλιασμά τους.
Ει, ξυπνήστε κοιμισμένοι!
Από την κορυφή ως τα νύχια ξεσκεπάστε τους,
άλλο δε μας μένει.
Β. Μαγιακόφσκι
