Το ΚΘΒΕ παίζει για δεύτερη χρονιά το έργο του Μπέρτολ Μπρεχτ” Ο καλός άνθρωπος του Σε Τσουάν”.
Το έργο αυτό μοιάζει με το παλιό κρασί: Όσο περνάν τα χρόνια τόσο πιο δυνατό γίνεται. Δυστυχώς. Και λέμε δυστυχώς διότι στις μέρες μας το κοινωνικό πρόβλημα που ανέδειξε πριν 80 περίπου χρόνια ο Μπρεχτ όχι μόνο δεν έχει λυθεί αλλά ολοένα και περισσότερο επιδεινώνεται. Ούτε η πείρα από τους δύο παγκόσμιους πολέμους, ούτε η αύξηση των παραγόμενων αγαθών οδήγησαν σε μια ευτυχέστερη κοινωνία.
Στην επαρχία Σε Τσουάν για να βρεις τον “καλό” άνθρωπο είναι σαν να ψάχνεις ψύλλο στα άχυρα, κι όταν επί τέλους βρεθεί οι γύρω του άνθρωποι εκμεταλλεύονται την “καλοσύνη” του πέφτοντας επάνω του σαν όρνια αρπαχτικά. Κι όταν αποφασίσει να “μεταμορφωθεί” και να παίξει το παιχνίδι της ζωής με τους υπάρχοντες κοινωνικούς κανόνες τότε ξεκινά ένας τραγέλαφος συγκρούσεων ανάμεσα στους ανθρώπους που τον περιβάλλουν.
Ο “καλός” δεν μπορεί να ορθοποδήσει διότι οι πράξεις του προκαλούν και όφελος και ζημιά στους άλλους. Ο “κακός” είναι θύμα και θύτης των πράξεών του. Συμπεριφέρεται ανάλογα με το συμφέρον του και η άποψή του για το “καλό” είναι γεμάτη αντιφάσεις.
Τρεις “θεοί” ενώ αποτελούν μέρος του προβλήματος εμπλέκονται διαρκώς στα δρώμενα αλλά τελικά αδυνατούν να δώσουν λύσεις στα ανθρώπινα προβλήματα.
Ποιος θα δώσει λοιπόν τη λύση; Μπορεί να δώσουν λύση οι πράξεις του Καλού ανθρώπου του Σε Τσουάν; Τί πρέπει να γίνει ώστε οι άνθρωποι να δημιουργήσουν μια κοινωνία στην οποία θα πρυτανεύει το καλό;
Καλούμαστε να απαντήσουμε: “ Ν’ αλλάξει ο κόσμος; Ή ο άνθρωπος ν’ αλλάξει; ‘Η μήπως οι θεοί; Πρέπει να υπάρχει για τον άνθρωπο τέλος καλό”.
