Για φαντάσου ο εργαζόμενος να μην αναζητά αφεντικό μέσα στη ζούγκλα της αγοράς. Γίνεται;
Για φαντάσου όχι μόνο να μην υπάρχει ανεργία αλλά οι εργαζόμενοι να παίζουν ενεργό ρόλο στη λήψη και στον έλεγχο των αποφάσεων της διακυβέρνησης. Γίνεται;
Σενάρια επιστημονικής φαντασίας θα θεωρούσε τα παραπάνω σήμερα ένας άνεργος, ένας υποαπασχολούμενος ή ακόμη και ένας εργαζόμενος που δεν ξέρει τί του ξημερώνει, αν αύριο θα έχει να πληρώσει το νοίκι του, τις σπουδές των παιδιών του.
Όλα αυτά μοιάζουν προϊόντα φαντασίας διότι τα ΜΜΕ βρίσκονται στα χέρια των εργοδοτών που έχουν κάθε συμφέρον να προβάλουν το μαύρο άσπρο, να αποσιωπούν την ιστορική αλήθεια με στόχο να βρίσκονται οι εργαζόμενοι φυλακισμένοι μέσα σε ένα σκοτεινό θάλαμο άγνοιας και παραπληροφόρησης.
Η αλήθεια ειναι πως τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι φανταστικό. Όλα έχουν υλοποιηθεί και αποτελούν ιστορικά επιτεύγματα των αρχών του περασμένου αιώνα με τη νίκη της Μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης.
Την παραγωγή τη θέση του καπιταλιστικού κέρδους την κατέλαβε η ικανοποίηση των αναγκών της κοινωνίας, που συνεχώς διευρυνόταν. Ο εργαζόμενος δεν αναζητά αφεντικό μέσα στη ζούγκλα της αγοράς. Η εργατική τάξη πλέον κατανέμεται σχεδιασμένα και παίζει αποφασιστικό ρόλο για το τι, πώς και πότε θα παραχθεί κάτι.
Φυσικά διαφορετικά ήταν τα συγκεκριμένα καθήκοντα στη σοβιετική Ρωσία του ’20, που έδινε μάχη ανοικοδόμησης, και διαφορετικά στη Σοβιετική Ένωση της δεκαετίας του ’30, και διαφορετικά θα είναι σήμερα, όταν ο οι εργαζόμενοι αποφασίσουν να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους. Όταν θα έχουν καταλάβει ότι κανένας εκσυγχρονισμός του σημερινού αστικού κράτους δεν μπορεί να αλλάξει τον ταξικό του χαρακτήρα.
Για να ξαναγίνουν όλα αυτά πραγματικότητα απαιτείται μελέτη της πείρας θετικής και αρνητικής που αποκτήθηκε από την Οκτωβριανή επανάσταση και η αξιοποίησή της κάτω από το φως των σημερινών δεδομένων και συνθηκών. Απόφαση χρειάζεται και οργανωμένη πάλη. Όταν το αποφασίσει ο λαός τίποτα δεν είναι αδύνατο.
Μπορούν να γίνουν τα σκοτάδια φως.
