Ετικέτα: Αντώνης Δημητρίου Τσιλάκης

ΑΝΑΤΑΣΗ ΤΟ ΔΕΙΛΙ Διψασμένη η ψυχή λησμονεί το σώμα Δένεται σ΄ όσο κομμάτι απόμεινε ουρανού.

Μονόλογος της σύγχρονης Δημιουργίας Αγέννητο το σώμα. Κρατώ όμως έτοιμες γι αυτό πληγές. Στο ροδαλό το βρέφος

Ο Τροχός Τώρα που τ΄ άγχος το λαιμό μας πνίγει Δοκιμασμένοι σ΄ ήλιους και σε παγωνιές Νοιώθουμε αθόρυβα, βαριά κάποια σκιά

Με νεανικό παλμό Χαμένε, εθελόκουτε, Αφού τη μεγαλύτερη βρισιά που έπεσε ποτέ στο στήθος σου εξαφανίσεις Απλώνοντας τα χέρια σου στον άνεμο της ζωτικότητας

Κάπου στη γη Κάπου άγγιξε το σύννεφο τη γη Κάπου φτερούγισαν δυο περιστέρια στο πιο ψηλό κλαρί Ήρθε πύρινη βροχή