Κωστής Παλαμάς: Ο άνθρωπος ο βαριομοίρης θα υψωθεί θριαμβευτής
θνητέ, αν δεν έγινες Θεός, άνθρωπος πια δεν είσαι, γιατί νοείς τ' αθάνατα και ζεις μαζί μ' αυτά.
θνητέ, αν δεν έγινες Θεός, άνθρωπος πια δεν είσαι, γιατί νοείς τ' αθάνατα και ζεις μαζί μ' αυτά.
“Τόπο στη ζωή! Τόπο στη ζωή! Δεν αποπαίδισεν η πλάση!”
Η ζωή μου στάθηκε η ποίησή μου και η ποίησή μου το στήριγμα όλων των αγώνων μου
Η απάντηση είναι ο άνθρωπος. Όποια κι αν είναι η ερώτηση
Γιατί τον σκότωσαν γιατί το γελαστό τον ποιητή αυγούλα στη Γρανάδα..;
Κάποιοι άνθρωποι ξέρουν απ΄ έξω τ΄ όνομα κάθε άστρου εγώ γνωρίζω όλους τους πόθους
Κάποιοι τα ξέρουν όλα: “Για την κατάντια μας φταίνε υδραυλικοί ηλεκτρολόγοι, καφετζήδες, όλοι αυτοί που δεν δίνουν αποδείξεις”, “Οι Γερμανοί...
Εν ονόματι ποιών συμφερόντων η αρβύλα τη γη καταπατεί τρίζοντας άγρια;
και είπα: δε θά ναι το Άδικο τιμιότερο απ΄το αίμα! ...Μόνος απέλπισα το θάνατο.
..γιατί εμείς –μόνοι μας- φωνάξαμε πολύ μες στους αιώνες και βράχνιασε η φωνή μας.
Εγώ στους στίχους μου είμαι απλός και είμαι πιο απλός ακόμα στα δάκρυά μου
Δόθηκα στα πιο μεγάλα ιδανικά, μετά τ’ απαρνήθηκα, και τους ξαναδόθηκα ακόμα πιο ασυγκράτητα.