Ν. Βρεττάκου: Να τους το πούμε να το καταλάβουνε
Να τους το πούμε να το καταλάβουνε: Πως δε χαμηλώνει ο Ολυμπος. Πως δεν αλλάζει ο ήλιος. πως δεν αλλάζουνε τα χρώματα ποτέ “σ’ αυτή τη χώρα”
Να τους το πούμε να το καταλάβουνε: Πως δε χαμηλώνει ο Ολυμπος. Πως δεν αλλάζει ο ήλιος. πως δεν αλλάζουνε τα χρώματα ποτέ “σ’ αυτή τη χώρα”
Ο Χικμέτ ήταν αυτός, που όχι μόνο δε χώρισε ποτέ απ' αυτό του το όνειρο αλλά το υπερασπίστηκε με τον εαυτό του και τη ζωή του.
Μετά από αυτές τις καταιγιστικές εξελίξεις τίποτα πια δεν θα είναι το ίδιο. Το βέβαιο είναι πως το Παλαιστινιακό αίμα που χύνεται έχει ανατρέψει πολλές αυταπάτες. Ο αγώνας των Παλαιστινίων…
Ο πόλεμος δε βρίσκεται έξω από την κοινωνία των ανθρώπων. Δεν είναι φυσική καταστροφή, όπως ο σεισμός, η φωτιά και η πλημμύρα. Δεν είναι περιοδικό φαινόμενο, Είναι καθαρά κοινωνικό φαινόμενο,…
Τα μικρά ρυάκια φουσκώνουν τα μεγάλα ποτάμια. Πορευόμαστε. Δεν έχει τέλος ο αγώνας για το δίκιο, την ειρήνη, την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Για τον Χικμέτ υπέρτατη αξία είναι ο άνθρωπος που μ όλη του τη δύναμη και την αδυναμία, το θάρρος και το φόβο, την ελπίδα και το όραμα δίνει τον αγώνα…
Η κατοχή και εδώ και δεκαετίες καταστροφή της Παλαιστίνης από Ισραήλ-ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ γίνεται απόλυτα κατανοητή μέσα από μια ιστορία του Μπ. Μπρεχτ.
Τα παιδιά στην Παλαιστίνη γεννιούνται αιχμάλωτα μέσα στην ίδια τους την πατρίδα. Αντικρίζουν το φως της μέρας ταυτόχρονα με την Ισραηλινή καταπίεση και την καθημερινή απειλή του θανάτου.
75 χρόνια από τη μέρα που ξεκίνησε ο βιασμός της Παλαιστίνης. 75 χρόνια θανατερής κατοχής, βίας , συνεχών διώξεων, πολέμων καταστροφικών. Λίγη ανακωχή και ξανά βία, διωγμοί, φυλακίσεις, δολοφονίες, ξανά…
Ο αληθινός επαναστάτης οδηγείται από ένα μεγάλο αίσθημα αγάπης. Είναι αδύνατο να σκεφτώ κάποιον πραγματικό επαναστάτη χωρίς αυτό το ιδανικό
Ποτέ δεν μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι οι εκμεταλλευτές, οι κατακτητές, οι πάσης φύσεως καταπιεστές των λαών που αγωνίζονται για το δίκιο τους.
Η Παλαιστίνη πολεμάει με πέτρες. Φωνάζει με πέτρες. Με πέτρες χτίζει τα όνειρά της και τα τραγούδια της. Το τραγούδι των καναρινιών σπάζει το κλουβί, ανοίγει ένα παράθυρο μέσα μου."