Μήνας: Οκτώβριος 2023

Τα παιδιά στην Παλαιστίνη γεννιούνται αιχμάλωτα μέσα στην ίδια τους την πατρίδα. Αντικρίζουν το φως της μέρας ταυτόχρονα με την Ισραηλινή καταπίεση και την καθημερινή απειλή του θανάτου.

Λυπάμαι... Τον πεινασμένο που δεν ξέρει αν υπάρχει ψωμί κι αδρανεί Και το κνούτο που αυλάκια αμάθειας σκίζει

75 χρόνια από τη μέρα που ξεκίνησε ο βιασμός της Παλαιστίνης. 75 χρόνια θανατερής κατοχής, βίας , συνεχών διώξεων, πολέμων καταστροφικών. Λίγη ανακωχή και ξανά βία, διωγμοί, φυλακίσεις, δολοφονίες, ξανά…

Όσο πιο πολύ πιέζεις μια πηγή τόσο πιο ψηλά ξεπηδάει το νερό. Όσο πιο πολύ καταπιέζεται ένας λαός τόσο πιο δυναμική θα είναι η αντίδρασή του μέχρι την πλήρη δικαίωση…

Ο αληθινός επαναστάτης οδηγείται από ένα μεγάλο αίσθημα αγάπης. Είναι αδύνατο να σκεφτώ κάποιον πραγματικό επαναστάτη χωρίς αυτό το ιδανικό

Ποτέ δεν μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι οι εκμεταλλευτές, οι κατακτητές, οι πάσης φύσεως καταπιεστές των λαών που αγωνίζονται για το δίκιο τους.

Αν και όλα όσα γίνονται μέσα σ αυτή την υπέροχη ιστορία είναι τυλιγμένα στην αχλή του παραμυθιού και της ποίησης - ....- παρά ταύτα δε σε αποκοιμίζουν με εύκολες και…

Το παιδί ρώτησε πρώτα Τι είναι αυτό Και του είπα κλουβί. Ύστερα ρώτησε

Η Παλαιστίνη πολεμάει με πέτρες. Φωνάζει με πέτρες. Με πέτρες χτίζει τα όνειρά της και τα τραγούδια της. Το τραγούδι των καναρινιών σπάζει το κλουβί, ανοίγει ένα παράθυρο μέσα μου."

“Εμείς οι άντρες”, λοιπόν. Ωμά, σεξιστικά, νέτα-σκέτα. Ξέρει πως απευθύνεται στις πιο καθυστερημένες αντιλήψεις, με τις οποίες από την κούνια μας εμβολιαζόμαστε.

Όταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων (στο παζάρεμα) υπάρχουν μόνο αυτά που θα χάσει η Ελλάδα πρέπει να θυμηθούμε το μήνυμα αντίστασης που στέλνει ο Παλαιστίνιος ποιητής Σαμίχ Αλ Κάσεμ

Στο ίδιο έργο θεατές: Τσαμπουκάδες εναντίον φαφλατάδων. Ποιος θα είναι ο νικητής αυτή τη φορά; Έχει μεγάλη σημασία άραγε η εμφάνιση και όχι η ουσία της εξουσίας;