Created with GIMP
image_print

Όλο και περισσότεροι ζωγράφοι στις μέρες μας χρησιμοποιούν νέα υλικά, ιδιαίτερα τα ακρυλικά. Είναι υδατοδιαλυτά και κυκλοφορούν σε σωληνάρια με υφή που θυμίζει λαδομπογιές, ή αραιωμένες σε μπουκάλια και διαφόρων μορφών δοχεία. Κάποιοι προμηθεύονται πλαστικά χρώματα που χρησιμοποιούνται στις οικοδομικές εργασίες. Πόσο μπορούμε να τα εμπιστευόμαστε;

Η αυξανόμενη τάση για χρησιμοποίηση αυτών των υλικών οφείλεται στο ότι η συμπεριφορά τους μοιάζει με αυτή της τέμπερας. Έχουν καλή επικαλυπτικότητα και στεγνώνουν γρήγορα. Εξασφαλίζουν εύκολα ομοιόμορφες πλακάτες επιφάνειες κι αυτό συνηθίζεται κυρίως σε θέματα διακοσμητικής και αφηρημένης τέχνης..

Οι λαδομπογιές αντικατέστησαν σε μεγάλο βαθμό τις αυγοτέμπερες διότι έλυσαν προβλήματα που αυτές δημιουργούσαν κυρίως στις νωπογραφίες. Από μιαν άποψη μειονέκτημα είναι ότι το οι λαδομπογιές στεγνώνουν αργά. Στην εποχή μας μάλιστα που χαρακτηρίζεται από την επιδίωξη όλα να γίνονται όσο είναι δυνατόν πιο γρήγορα τα νέα υλικά τις έχουν αντικαταστήσει σε σημαντικό βαθμό και είναι αυτά που κυριαρχούν.

Τα πλαστικά χρώματα ανακαλύφθηκαν στα μέσα του 20ου αιώνα και είναι πολυμερείς συνθετικές ουσίες με σχετικά μεγάλη μοριακή μάζα. Τα ακρυλικά χρώματα είναι κι αυτά πλαστικά, που έχουν τροποποιημένες ιδιότητες σε θέματα σκληρότητας, αντοχής, ανθεκτικότητας στην υγρασία κλπ. Με την συνεχή ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας δημιουργούνται και διατίθενται στο εμπόριο ολοένα και περισσότεροι τύποι πλαστικών και ακρυλικών χρωμάτων. Από την στιγμή όμως που κίνητρο για την παραγωγή τους είναι η αύξηση του επιχειρηματικού κέρδους η αξιοπιστία τους μπαίνει σε αμφισβήτηση.

Κατά συνέπεια είναι φυσικό να μπαίνει το ερώτημα κατά πόσο μπορούμε να αναμείξουμε πλαστικά με ακρυλικά χρώματα. Η συνηθισμένη απάντηση των τεχνικών είναι όχι, Πολλοί ζωγράφοι όμως που δεν ενδιαφέρονται για τις συνέπειες που έχει η ανάμειξη των χρωμάτων στο χρόνο δεν διστάζουν να τα αναμιγνύουν. Ποιος και με ποιο τρόπο μπορεί να ελέγξει τις συνέπειες; Πρακτικά κανένας.

Επί πλέον γα τις ανάγκες της νέας τεχνικής στην διακοσμητική και αφηρημένη ζωγραφική που ονομάζεται “pouring technique” (χύσιμο χρώματος) έχουν δημιουργηθεί νέου τύπου αραιά χρώματα, που συνήθως απαιτούν ανάμειξη εκτός από το νερό και με διάφορα συνθετικά διαλυτικά και λάδια σιλικόνης.

Χωρίς αμφιβολία η βελτίωση των χρωμάτων σε θέματα όπως η διάρκεια ζωής, ο χρόνος στεγνώματος, η αντίσταση στην φθορά και την αλλαγή των καιρικών συνθηκών, η ευκολία στην ανάμειξη και χρήση είναι χαρακτηριστικά που ενδιαφέρουν τους καταναλωτές επαγγελματίες και ερασιτέχνες ζωγράφους και γι αυτό το μέλλον είναι πολλά υποσχόμενο.

Ύστερα από ραγδαίες εξελίξεις στην εποχή μας πόση εμπιστοσύνη μπορεί κανείς να έχει στα νέα αυτά υλικά; Όταν τα έργα τέχνης θεωρούνται “αναλώσιμα”, οι ιδιότητες των νέων υλικών κανέναν δεν ενδιαφέρουν. Για καλλιτέχνες που φιλοδοξούν να δημιουργούν “τζιοκόντες” οι επιστημονικά τεκμηριωμένες επιλογές είναι δύσκολες και προσωπικό θέμα του καθενός.

Οι δημοσιεύσεις μας είναι παρατηρήσεις και σκέψεις που κάνουμε καθώς ζωγραφίζουμε. Σκοπός είναι να βελτιώσουμε την τεχνική μας και για να πειραματιστούμε με διαφορετικά υλικά και τεχνικές για να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα. Μπορεί επίσης οι σημειώσεις μας να αποτελέσουν κίνητρο για να παρακολουθήσουμε μαθήματα από χιλιάδες ζωγράφους που διδάσκουν τεχνικές ζωγραφικής στο ίντερνετ.

image_print