Μπ. Μπρεχτ: Το τραγούδι της απεργίας

Τα κονδύλια για την εφαρμογή της πολεμικής οικονομίας την οποία έχουν ξεκινήσει οι χώρες της ΕΕ δεν πέφτουν από τον ουρανό. Πρέπει να κοπούν από μισθούς συντάξεις, κοινωνικές παροχές. Αυτή είναι η “πεπατημένη” που ακολουθεί η Ελληνική Κυβέρνηση πιασμένη χέρι-χέρι με τις άλλες Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Τους δημοσιονομικούς στόχους, τα πλεονάσματα, τις πολεμικές ΝΑΤΟικές δαπάνες και στους εξοπλισμούς για το αιματοκύλισμα των λαών, καλούνται να πληρώσουν για μια ακόμη φορά οι εργαζόμενοι. Ένα από τα μέτρα της είναι και το τερατούργημα για τον κατώτατο μισθό.

Σε όλη τη χώρα εκατοντάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις οργανώνουν τον αγώνα τους. Οι απεργιακές διεκδικήσεις των εργαζομένων κλιμακώνονται με κορύφωση την Γενική απεργία της 20ης Νοέμβρη

Οι φοιτητές και οι μαθητές που νοιώθουν στο πετσί τους τις περικοπές για την παιδεία, αντιστέκονται και απαιτούν ”Λεφτά για την παιδεία, έξω η Ελλάδα απ΄ του πολέμου τα σφαγεία”

Το Τραγούδι της Απεργίας του Μπέρτολ Μπρεχτ θυμίζει τους αγώνες που έδιναν τον προηγούμενο αιώνα οι εργάτες, έχοντας αντιμέτωπους τις τότε δυνάμεις καταστολής:

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ

Βγες έξω, σύντροφε!
Ρίσκαρε τη δεκάρα, που ούτε δεκάρα πια δεν είναι
Τον τόπο για ύπνο, που πάνω του πέφτει η βροχή.
Και της δουλειάς τη θέση, που αύριο θα χάσεις.
Μπρος , στο δρόμο έξω! Αγωνίσου !
Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!
Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας:
Κάνε πράξη την Αλληλεγγύη!
Βγες έξω, σύντροφε, αντιμέτωπος με τα όπλα
και διεκδίκησε το μεροκάματό σου!
Σαν ξέρεις πως δεν έχεις τίποτα να χάσεις
Όπλα αρκετά οι αστυνόμοι τους δεν έχουν!
Μπρος, στο δρόμο έξω! Α Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!