Τ. Λειβαδίτη: Oι μάσκες κάποτε θα τελειώσουν (Οι τελευταίοι)
Σε κάθε περίπτωση οι στίχοι του Λειβαδίτη θα είναι εδώ να μας φέρνουν σε επαφή με τη συνείδησή μας, με το χρέος του αγώνα για τα μεγάλα και σημαντικά, ...
Διότι κάτι κρύβεται πίσω από τις λέξεις και τις εικόνες
Σε κάθε περίπτωση οι στίχοι του Λειβαδίτη θα είναι εδώ να μας φέρνουν σε επαφή με τη συνείδησή μας, με το χρέος του αγώνα για τα μεγάλα και σημαντικά, ...
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου αποτελεί μέχρι σήμερα πηγή καλλιτεχνικής έμπνευσης. Επιλέγουμε τα ποιήματα τριών μεγάλων ποιητών μας.
Όπου πατάς είναι βάλτος. Οι διατεταγμένοι στην υπηρεσία του εχθρού λοχαγοί σαν τότε προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν, να μας ναρκώσουν με ψευδαισθήσεις, να μας κοιμίσουν με το δηλητήριο της απογοήτευσης.
Γράφω να με διαβάζουν αυτοί που σκορπίζουνε τους σπόρους όλων των αυριανών μας τραγουδιών
Ο Τάσος Λειβαδίτης θα εξακολουθεί να είναι επίκαιρος και αναγκαίος. Θε εξακολουθεί να αναζητά το χέρι του διπλανού του για να υπερασπίσουνε μαζί τις ομορφιές της γης που μυρίζει ωραία.
Όπως λέει ο ποιητής: “ ..Ό,τι κι αν κάνουν, θα νικήσουμε.. Ο κόσμος μας ανήκει. Το μέλλον είναι μες στην τσέπη μας...Πάμε, πάμε
Ελάτε λοιπόν όλοι μαζί να φυσήξουμε αυτό το μικρό καρβουνάκι στη χόβολη της ελπίδας
Ο Τάσος Λειβαδίτης με τις απλές κουβέντες που απευθύνει στα πιο αγαπημένα πρόσωπα, στη μάνα και στην αγαπημένη βάζει το στίγμα του ατέρμονου αγώνα για μια ανθρωπινότερη ανθρωπότητα.
“Γιατί δεν είναι άλλος δρόμος, άλλο χέρι, άλλο όνομα, άλλη σημαία, άλλο άστρο, άλλη δικαιοσύνη απ΄ τη Ζωή”
Ο άνθρωπος με μόνη τη θέρμη της καρδιάς του, πολλές φορές χωρίς πυξίδα, χάρτη κι οδηγό, ανοίγει δρόμους.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος Όταν ο καλλιτέχνης βάζει την τέχνη του και τη ζωή του στην υπηρεσία του ανθρώπου τότε ο καλλιτέχνης αυτός είναι μεγάλος και αξίζει το σεβασμό…
Δόθηκα στα πιο μεγάλα ιδανικά, μετά τ’ απαρνήθηκα, και τους ξαναδόθηκα ακόμα πιο ασυγκράτητα.