Κ. Βάρναλης: Λευτεριά
Μέσα σ έναν κόσμο που φλέγεται απ άκρη σ άκρη, ο Βάρναλης μ αυτούς τους στίχους του γίνεται ξανά οδηγός στους αγώνες της νέας γενιάς, αυτής που θα γράψει την…
Διότι κάτι κρύβεται πίσω από τις λέξεις και τις εικόνες
Μέσα σ έναν κόσμο που φλέγεται απ άκρη σ άκρη, ο Βάρναλης μ αυτούς τους στίχους του γίνεται ξανά οδηγός στους αγώνες της νέας γενιάς, αυτής που θα γράψει την…
Ήταν αυτό το ποίημα, που ο Βάρναλης σε μια στιγμή αγάπης και τρυφερότητας είχε χαρίσει στην κρυφή του αγαπημένη, παιδούλα ακόμα τότε, Έλλη Αλεξίου.
"Αν τα πλήθη αλαλάζανε ξώφρενα (αλιά σου!) δεν ηξέραν ακόμα ούτε ποιο τ’ όνομά σου!" Τους πρωτοπόρους όπου γης είχε στο νου του ο Κ. Βάρναλης.
Πόσο μοιάζει το διχτατορικό καθεστώς της Αρχαίας Ρώμης με το σήμερα; Ο Κώστας Βάρναλης μας ενημερώνει.
Σιχαίνεσαι τους ζωντανούς; Μην κλαις τους σκοτωμένους! Απ τα ιερά τους κόκκαλα, πρώτη του Μάη και πάλι θα ξεπηδήσει ο καθαρμός κι η λεφτεριά του ανθρώπου.
Δεν θα μπορούσε να δοθεί καλύτερα η προεκλογική εικόνα από τούς στίχους του Κώστα Βάρναλη.
"Αν τα πλήθη αλαλάζανε ξώφρενα (αλιά σου!) δεν ηξέραν ακόμα ούτε ποιο τ’ όνομά σου!" Τους πρωτοπόρους όπου γης είχε στο νου του ο Κ. Βάρναλης.
Όλη η ανθρωπότητα κλαίει με βογγητά” και θα παραμένει ζωντανό έως ότου ο κόσμος ο παλιός πεθάνει και “η πλάση κοκκινίσει”