image_print

“Τέλος καλό όλα καλά”, όπως λένε.

Ο Δήμαρχος Βόλου, που πλάκωσε στο ξύλο πλημμυροπαθή όταν οι κάτοικοι στην Άλλη Μεριά συγκεντρώθηκαν στην διαλυμένη γέφυρα της περιοχής για να αποτρέψουν το μπάζωμα του ρέματος, που γίνεται χωρίς στοιχειώδη μελέτη για μια ακόμη φορά “βγήκε λάδι”. Ο Αχιλλέας Μπέος που είχε πολύ έντονους διαλόγους με πλημμυροπαθείς πολίτες παρουσία της αστυνομίας, χτύπησε έναν πολίτη που έλεγε «Τραμπούκε, να μου κοπεί το χέρι που σε ψήφισα».

Την επομένη όμως…όλα ωραία και καλά: Ο αγανακτισμένος πολίτης πήγε και ζήτησε συγνώμη από τον Δήμαρχο, ενώ οι κάμερες απαθανάτιζαν τη στιγμή.
Δεν είναι η πρώτη φορά που επιτίθεται ο Δήμαρχος με όποιον πρόσφορο τρόπο μπορεί όσους επώνυμους ή ανώνυμους καταγγέλλουν την πολιτική του καλλωπισμού της πόλης του Βόλου προκειμένου να αυξηθεί η τουριστική κίνηση και την ταυτόχρονη καταστροφή της πόλης όχι μόνο από την έλλειψη έργων συντήρησης και στοιχειώδους υποδομής αλλά και από την θανατηφόρα ρύπανσή της από την καύση των ανεπιθύμητων αποβλήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τραγικό το συμπέρασμα: Τα προβλήματα δεν εμφανίστηκαν με τον Daniel και τον Elias. Είναι γνωστά εδώ και δεκαετίες και διαρκώς οξύνονται. Οι τσαμπουκάδες επανεκλέγονται από τα ίδια τα θύματά τους ενώ στη γωνία καιροφυλακτούν οι γνωστοί φαφλατάδες.

Φαφλατάδες είναι αυτοί που κάτω από τη σημαία του ΠΑΣΟΚ εδώ και μισό σχεδόν αιώνα συνέχισαν την πολιτική της υπεράσπισης των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων.

Φαφλατάδες αποδείχτηκαν και οι κάλπικοι αριστεροί που κάτω από τη σημαία του ΣΥΡΙΖΑ υπηρέτησαν την πολιτική ακόμη και των πιο υποτακτικών κυβερνήσεων, αυτοί που οδήγησαν στην απογοήτευση εκείνους που πίστεψαν ότι οι ζωές τους θα μπορούσαν να καλυτερέψουν έστω και λιγάκι.

Και πάλι μπροστά μας οι επόμενες εκλογές για Τοπική Αυτοδιοίκηση. Και να πάλι που βρισκόμαστε στο ίδιο έργο θεατές: Τσαμπουκάδες εναντίον φαφλατάδων. Ποιος θα είναι ο νικητής αυτή τη φορά; Έχει μεγάλη σημασία άραγε η εμφάνιση και όχι η ουσία της εξουσίας;
Γιατί ο λαός θα πρέπει να βγαίνει πάντα “γελαστός και γελασμένος”; Γιατί θα πρέπει να επιλέγει πάντα το μικρότερο κακό και πάντα να νοιώθει προδομένος;

Τελευταία και μοναδική επιλογή είναι αυτή στην οποία δεν έχει πιστέψει ακόμα, πως δηλαδή “μόνο ο λαός σώζει τον λαό”. Πως πρέπει να εμπιστευθεί μόνο τη δική του δύναμη σε όλες τις μορφές και τα επίπεδα εξουσίας.

 

image_print