Νέα γεγονότα, νέα ευκαιρία για τους άσπονδους φίλους του ΚΚΕ: “Σύσσωμα τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζητούν την παραίτηση της κυβέρνησης, το ΚΚΕ την “προειδοποιεί”. Και ερμηνεύουν μάλιστα τη στάση του ΚΚΕ με την ειρωνεία ¨πού να τρέχουμε τώρα ν’ αλλάζουμε κυβέρνηση;… Μια παραλλαγή των συκοφαντών του ΚΚΕ που ισχυρίζονται πως το ΚΚΕ “δεν θέλει να κυβερνήσει”.
Δεν έχει καμμιά σημασία το ότι αθροίζοντας ακόμα και τους βουλευτές του ΚΚΕ “τα κουκιά δεν βγαίνουν” για να ανατραπεί η ΝΔ. Αλλά και τα κουκιά να βγαίνανε και πάλι θα έμπαινε το ερώτημα “τί είδους κουκιά” είναι αυτά που μπορούν να οδηγήσουν σε μια ουσιαστική φιλολαϊκή αλλαγή. Ανεμομαζέματα, διαολοσκορπίσματα.
Η πρόσφατη ιστορία απέδειξε ότι το ΠΑΣΟΚ για να ανατρέψει τη ΝΔ με το ψεύτικο σύνθημα “ΕΟΚ (ΕΕ) και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο” υποσχέθηκε έξοδο της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ, κατάργηση των βάσεων και “από αύριο” Σοσιαλισμό. Ενώ πήρε την κοινοβουλευτική εξουσία με απόλυτη μάλιστα πλειοψηφία πού κατάντησε; Ένα αδελφό κόμμα της Ν. Δ.
Να θυμηθούμε την πρόσφατη “Ελπίδα” που πούλησε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ για να κυβερνήσει “για πρώτη φορά η Αριστερά”; Υποσχέθηκε κατάργηση των μνημονίων και υπέγραψε ακόμη ένα μνημόνιο, χειρότερο από όλα τα προηγούμενα, που συνεχίζει να καταδυναστεύει τον λαό. Ερμήνευσε σαν Ναι το Όχι του δημοψηφίσματος και ψήφισε αντιδραστικούς νόμους που έστρωσαν το χαλί για να δώσει ο λαός στον Μητσοτάκη ένα 41%.
Και ξανά “η επάρατος δεξιά” στο τιμόνι, που αποθρασυμένη πια εντελώς τόσο από την κόπωση ενός απογοητευμένου λαού αλλά και από τη χάβρα που επικρατούσε στον ΣΥΡΙΖΑ, πέταξε προσωπεία, αναστολές, προσχήματα και κυβερνάει με τον πιο χυδαία αντιδραστικό τρόπο.
Η άρνηση του ΚΚΕ να υποστηρίξει προεκλογικά τον ΣΥΡΙΖΑ αποδείχθηκε για ακόμα μια φορά προφητικά σωστή. Κι αυτή η απόφαση που στοίχισε τόσο πολύ εκλογικά στηρίχθηκε στην πονεμένη πείρα του λαϊκού κινήματος τόσο στον τόπο μας όσο και διεθνώς. Οι μεγαλύτεροι τα ζήσαμε. Πληγές που ακόμα αιμορραγούν.
Σε όσους καλοπροαίρετους ζητούν από το ΚΚΕ να συμπορευθεί καιροσκοπικά με τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, τούς προτείνουμε να μελετήσουν την ταξική πάλη από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι σήμερα. Σημαντικό μάθημα είναι και η πικρή πορεία των μεγάλων κομμουνιστικών κομμάτων της Ευρώπης, που παρά τα πολύ μεγάλα εκλογικά ποσοστά τους, παρά τις κολιγιές που έκαναν με τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα αφού συγκυβέρνησαν με τις “λοιπές προοδευτικές δυνάμεις” τελικά διαλύθηκαν παρασύροντας και την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Για ποιο λόγο έγινε αυτό το πισωγύρισμα; Διότι αυτά τα κομμουνιστικά κόμματα χάσανε τα ταξικά γυαλιά τους.
Οι σκέψεις μας -όπως τονίσαμε εξ αρχής απευθύνονται σε όλους εκείνους που έχουν πραγματικά διάθεση να σκεφτούν κάνοντας χρήση των μεγάλων μαθημάτων που έχει δώσει η ιστορία. Κάποιοι που στα δίκτυα κοινωνικής ενημέρωσης προκειμένου να φανούν πιστευτοί στην αρχή δηλώνουν “Εγώ με το ΚΚΕ είμαι!” και στο τέλος χύνουν όσο αντι-ΚΚΕ δηλητήριο διαθέτουν, ας σκεφτούν ότι οι προβοκατόρικες μέθοδοι έχουν κοντά ποδάρια. Να σκεφθούν θετικά, να αναλογισθούν πόση δύναμη στερούν από το “μαζί” που απαιτούν οι καιροί.
Δεν πρέπει να διαφεύγει από το μυαλό κανενός πως όταν όλα τα κόμματα πλασάρουν τους εαυτούς τους για σωτήρες και ζητούν μια εύκολη ψήφο για να συνεχίσουν την κυβερνητική πολιτική που οι ίδιοι καταγγέλλουν το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που αρνείται να παίξει αυτό τον ρόλο και ζητάει από το λαό συνειδητή απόφαση και ενεργό συμμετοχή τόσο στη βελτίωση της ζωής του σήμερα όσο και στον αγώνα για μια διαφορετική κοινωνία αύριο. Δύσβατος δρόμος αλλά ο μοναδικός που κατευθύνεται σε μια ειρηνική δίκαιη κοινωνία, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο..