image_print

Παλαιστίνη: Το διαρκές “Άουσβιτς” του Ιμπεριαλισμού

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ     ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2023

Όταν ο Γκαίρινγκ, υπαρχηγός του Χίτλερ και επικεφαλής της Γκεστάπο, ανέλαβε την ηγεσία του υπουργείου των Εσωτερικών στην κυβέρνηση..
Όταν ο Γκαίρινγκ, υπαρχηγός του Χίτλερ και επικεφαλής της Γκεστάπο, ανέλαβε την ηγεσία του υπουργείου των Εσωτερικών στην κυβέρνηση των ναζί, απευθυνόμενος στην αστυνομία του Ντόρτμουντ, δήλωσε: «Δύο είδη νόμου ξέρω, γιατί ξέρω και δύο είδη ανθρώπων: αυτούς που είναι με το μέρος μας και αυτούς που είναι εναντίον μας»!

Αυτός ο «νόμος», ο «νόμος» του «όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας», ο «νόμος» των ναζί, έγινε παγκόσμιος νόμος της «νέας τάξης πραγμάτων» στο λυκαυγές του 21ου αιώνα. Του «νέου αμερικανικού  αιώνα», όπως τον έχουν βαφτίσει τα γεράκια της Ουάσινγκτον…

 Συνιστά ιστορική παραφροσύνη. Κι όμως: Εφτά και πλέον δεκαετίες μετά το Δικαστήριο της Νυρεμβέργης, εκείνος που αναβιώνει την «λογική» του Γκέρινγκ είναι το κράτος του Ισραήλ. Ο «νόμος» που εφαρμόζει το Ισραήλ, αυτή η ύβρις κατά του Ανθρώπου, αποτελεί μετουσίωση του χιτλερικού δόγματος: «Εφόσον σε παρακολουθώ είσαι ύποπτος, εφόσον σε εκτελώ είσαι ένοχος, εφόσον σε βομβαρδίζω είσαι τρομοκράτης»!

 Η «λογική» του φασισμού, στην εκδοχή της κυβέρνησης του Ισραήλ, λέει: Δεν είναι ο Νετανιάχου ο δολοφόνος. Δεν φταίει αυτός. Φταίνε τα… θύματά του. Φταίνε οι εκτελεσμένοι, φταίνε οι δολοφονημένοι! Και φταίνε γιατί είναι Παλαιστίνιοι, γιατί είναι Λιβανέζοι, γιατί είναι Σύροι. Γιατί είναι άνθρωποι από κάθε γωνιά του κόσμου που υπέπεσαν στο «έγκλημα» να μη συμφωνούν με το Ισραήλ. Οι δε Παλαιστίνιοι φταίνε διπλά: Γιατί δεν συναινούν με την κατοχή της πατρίδας τους από το Ισραήλ….

   Ο ίδιος φασισμός, πριν 80 χρόνια έλεγε: «Ο Χίτλερ δεν ήταν αντισημίτης. Απλώς, εκείνοι έκαναν το λάθος” να είναι Εβραίοι»!

 “Ναι, μα η Χαμάς;” έρχονται να αντιλέξουν οι σουφραζέτες των δήμιων. Και για ποια Χαμάς μιλούν; Εκείνη που την ήθελε ο Νετανιάχου, που με την άδεια του Ισραήλ την ενίσχυε το Κατάρ, δηλαδή ο στενός σύμμαχος των ΗΠΑ, της ΕΕ και της Ελλάδας; Εκείνη που σύμφωνα με την Jerusalem Post “η στρατηγική του Νετανιάχου είναι να αποτρέψει την επιλογή των δύο κρατών, οπότε μετατρέπει τη Χαμάς στον πιο στενό του συνεργάτη. Ανοιχτά η Χαμάς είναι ένας εχθρός. Συγκεκαλυμμένα, είναι σύμμαχος””; Ναι, για αυτή την Χαμάς μιλούν (δείτε το αναλυτικό άρθρο του Δ.Τσίρκα -εδω): Το Κατάρ έχει μεταφέρει στη Χαμάς 1,8 δισεκατομμύρια δολάρια σε ανθρωπιστική και στρατιωτική βοήθεια – με την έγκριση της ισραηλινής κυβέρνησης – ενώ φιλοξενεί και σύσσωμη την ηγεσία της παλαιστινιακής οργάνωσης από το 2012. Προφανώς, λοιπόν, μιλούν για τους Φρανκενστάιν που το  “εργοστάσιό τους” έβγαζε μουτζαχεντίν, που έφτιαχνε Αλ Κάιντα, που έφτιαχνε ISIS, που τώρα το “εργοστάσιό τους” βρικολακιάζει μέχρι και τον ναζισμό στην Ουκρανία για να τον βαφτίζει “πατριωτισμό” απέναντι στο έγκλημα της εισβολής του Πούτιν.

Ομως την ώρα που τα ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ των συμψηφισμών και του “οφθαλμόν αντί οφθαλμού” επιχειρούν να βάλουν το ζύγι το αίμα των αθώων για να δίνουν άλλοθι στο έγκλημα, δίπλα στους 1.500 νεκρούς Ισραηλινούς κείτονται από τις 7 Οκτώβρη (και μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές) 4.561 νεκροί και 14.245 τραυματίες Παλαιστίνιοι με πάνω από 1.500 από τους νεκρούς να είναι παιδιά και πάνω από 10.000 των τραυματίων να είναι παιδιά και γυναίκες. 

Κατά την ορολογία της περίφημης «διεθνούς κοινότητας», όμως, αυτή η γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης από το Ισραήλ δεν είναι έγκλημα. Δεν είναι δολοφονία. Δεν είναι βαρβαρότητα. Δεν είναι κρατική τρομοκρατία. Είναι… “αυτοάμυνα” του Ισραήλ! Αυτή την αθλιότητα ξεστομίζει, δε, και ο Μητσοτάκης όπου σταθεί κι όπου βρεθεί…

Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά. Κατά την ορολογία του ΟΗΕ, το προηγούμενο μακελειό που είχε διαπράξει το ισραήλ στη Γάζα το 2014, ήταν απλώς για μια …«υπερβολή»! Που όπως δήλωνε ο τότε ΓΓ του ΟΗΕ, ο κύριος Μπαν Κι Μουν, του προκαλούσε… «ανησυχία».

Το 2009, στην αμέσως προηγούμενη ανάλογης έκτασης θηριωδία εκ μέρους του Ισραήλ, τα επίσημα στοιχεία μιλούσαν για 1.010 νεκρούς Παλαιστίνιους (τα 2/3 παιδιά, γυναίκες και άμαχος πληθυσμός), για πάνω από 4.500 τραυματίες και 90.000 εκτοπισμένους. Αλήθεια για ποιο πράγμα, λοιπόν, να «ανησυχούν» οι “άριστοι” της “σωστής” πλευράς της Ιστορίας; Μήπως ότι αυτή τη φορά το Ισραήλ δεν πετύχει τα «ανθρωπιστικά» του στάνταρ;

Τότε, θυμίζουμε, οι εντολές που είχαν οι Ισραηλινοί στρατιώτες ήταν: «Πρώτα πυροβολείτε και μετά ελέγχετε ποιον χτυπήσατε». «Καλύτερα να χτυπήσετε έναν αθώο, παρά να διστάσετε να χτυπήσετε τον εχθρό». «Αν δεν είστε σίγουροι, σκοτώστε». «Δεν υπάρχουν αθώοι». «Πρώτα πυροβολείτε και μετά σκέφτεστε». Αυτές ήταν μερικές από τις διαταγές με τις οποίες ο στρατός του Ισραήλ ενεργούσε στην τότε επί 22 μέρες γενοκτονία των Παλαιστινίων. Το αποκάλυψαν – μιλώντας στην ισραηλινή ανθρωπιστική οργάνωση «Σπάστε τη Σιωπή» – τριάντα Ισραηλινοί στρατιώτες που συμμετείχαν, τότε, στην εισβολή στη Γάζα. Σήμερα οι εντολές είναι οι ίδιες. Μόνο που στη θέση του «πυροβολείτε» υπάρχει το «βομβαρδίστε» και οσονούπω – όπως προαναγγέλλουν – το “αφανίστε”…

   Τι είναι, λοιπόν, η εκτέλεση παιδιών και γυναικών; Το διαρκές θανατικό για χιλιάδες αμάχους Παλαιστίνιους, τι είναι; Είναι χιτλερική τακτική; Είναι κτηνωδία; Είναι φρικαλέος ιμπεριαλισμός; Όχι! Κατά την ΕΕ το 2014 ήταν απλώς μια … «δυσανάλογη» πράξη! Που, τώρα, όπως με σοφία έχει καταλήξει το ευρωαπαράτ των ευρωΜέτερνιχ έχει αναβαθμιστεί σε… “αυτοάμυνα” που πρέπει, βεβαίως, να ασκείται με… «ψυχραιμία».

Αλλά, όση «ψυχραιμία» κι αν διαθέτεις, δεν μπορεί να μην διαπιστώνεις ότι η  «ουδετερότητα» αυτής της περίφημης «διεθνούς κοινότητας» δεν απέχει πολύ από αυτό που περιέγραφε ο Αριστοτέλης στην «Αθηναίων Πολιτεία»: Ο Σόλωνας, αναφέρει ο Αριστοτέλης, είχε καταγγείλει στην εποχή του πως όταν μένει κανείς αμέτοχος και «ουδέτερος» σε θέματα ζωής και θανάτου, θα πρέπει να θεωρείται άτιμος!

Ποιά είναι η αλήθεια; Η αλήθεια είναι ότι το αίμα των αθώων θα συνεχίσει να χύνεται όσο οι δήμιοι αφήνονται να «πνίγουν» ακόμα και μέσα σε αυτό τα αίτια:

-Πάνω από 100.000 νεκροί Παλαιστίνιοι λόγω της ισραηλινής κατοχής από τη δολοφονική μηχανή του κράτους – τρομοκράτη από το 1948

-Μόνο από το 2008 και μετά, έχουν καταγραφεί 150.000 νεκροί και τραυματίες Παλαιστίνιοι, εκ των οποίων 33.000 παιδιά.

-Κατάληψη των 3/4 των παλαιστινιακών εδαφών τα τελευταία 70 χρόνια που από 26,323 τετραγωνικά χιλιόμετρα έχουν περιοριστεί στα 6.020 τετραγωνικά χιλιόμετρα, όπου στοιβάζονται 5,4 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι με τα 2,1 εκατομμύρια να ζουν φυλακισμένοι στη Λωρίδα της Γάζας σε μία έκταση 365 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

-Πάνω από 5,9 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι πρόσφυγες και ξεριζωμένοι από τον τόπο τους, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ.

-Κατάληψη 774 πόλεων και χωριών της Παλαιστίνης από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής.

– Από τις αρχές του έτους και μόνο μέχρι τον Απρίλιο του 2023, 4.900 φυλακισμένοι στα μπουντρούμια των κατοχικών δυνάμεων.

-Πάνω από 700 χιλιόμετρα το μήκος του φράχτη που κατά 85% διασχίζει και διχοτομεί το παλαιστινιακό έδαφος.

-Πλήρης αποκλεισμός 100.000 Παλαιστινίων από τρεχούμενο νερό και περιορισμοί για εκατοντάδες χιλιάδες άλλους σε νερό και ρεύμα.

-Αρπαγή των εδαφών των Παλαιστινίων από περισσότερους από 600.000 έποικους.

-Πάνω 4,9 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι αντιμέτωποι με το απαρχάιντ των περιορισμών μετακίνησης.

-Αποκλεισμός της Παλαιστίνης από αέρα, στεριά & θάλασσα τα τελευταια 17 χρόνια.

 Η πολεμική μηχανή του Ισραήλ ξεκληρίζει, εξοντώνει, δολοφονεί, κι αυτοί, οι μεγάλες Δυνάμεις, οι διεθνείς οργανισμοί του «νεοταξίτικου» γκανγκστερισμού, η «παλιά» και η «νέα» Ευρώπη, ο παλιός και ο «Νέος Κόσμος» της ιμπεριαλιστικής παλιανθρωπιάς, παίζουν με τις λέξεις. Εμείς δε θα παίξουμε. Οι σφαγείς του κράτους του Ισραήλ, μαζί με εκείνους που κάνουν πλάτες στους σφαγείς, είναι «απλώς» ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ.

Δεσπόζουσα θέση στην ομάδα διεθνούς επιμελητείας που απολαμβάνει το Ισραήλ κατέχουν οι εκάστοτε εκπρόσωποι της «ηγέτιδας δύναμης» του «ελεύθερου κόσμου».

Είναι αυτοί – οι των ΗΠΑ – που έχουν εμποδίσει στον ΟΗΕ πάνω από 50 φορές ακόμα και την έκδοση τυπικών ψηφισμάτων συμπαράστασης στο λαό της Παλαιστίνης. Είναι αυτοί που διά στόματος ακόμα και του βραβευμένου με Νόμπελ… Ειρήνης πρώην προέδρου τους, δήλωναν: «Το Ισραήλ αποτελεί ένα “θαύμα” που συνέβη στη Μέση Ανατολή (…). Είμαστε εξαιρετικά ευγνώμονες, όχι μόνο ως Αμερικανοί, αλλά επίσης και ως πολίτες του κόσμου για τις υπηρεσίες σας»… (Μπάρακ Ομπάμα, δηλώσεις από την Ιερουσαλήμ, 23/7/2008).

Τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν το δράμα της Παλαιστίνης. Το έγκλημα που διαπράττει το Ισραήλ είναι τέτοιο, η θηριωδία είναι τέτοια, που προς στιγμήν ακόμα και τα συναισθήματα της οργής και του μίσους παραμερίζονται. Στη θέση τους γεννιέται ένα αίσθημα απορίας: Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοια βαρβαρότητα. Πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν ανθρωποειδή, που κουβαλάνε τέτοια κτηνωδία.

Είναι λάθος να επιχειρεί να δώσει κανείς απάντηση αποδίδοντας τη μορφή που παίρνει η κρατική τρομοκρατία του Ισραήλ σαν προϊόν της «ψυχοσύνθεσης» των ηγετών του. Το μακελειό, η γενοκτονία εις βάρος των Παλαιστινίων, είναι κάτι πολύ περισσότερο: Είναι έκφραση της «ψυχοσύνθεσης» ενός ολόκληρου συστήματος. Είναι καθρέφτης της «ψυχοσύνθεσης» του ιμπεριαλισμού. Ο ιμπεριαλισμός δεν θα ήταν τέτοιος αν  η επιθετική του φύση δεν τον οδηγούσε σε συμπεριφορές βγαλμένες κατ’ ευθείαν από τα «κατηχητικά» του Άουσβιτς.

 Ο,τι συμβαίνει στη Γάζα είναι ιμπεριαλισμός. Γιατί η Γάζα δεν βρίσκεται μόνο στην Παλαιστίνη. «Γάζα» είναι οι βομβαρδισμοί κομβόι άμαχων προσφύγων (στη Σερβία). «Γάζα» είναι οι μαζικές εκτελέσεις αιχμαλώτων (στο – παραδομένο πλέον στους Ταλιμπάν – Αφγανιστάν). «Γάζα» είναι η εξολόθρευση κάθε μορφής ζωής (στη Φαλούτζα). «Γάζα» είναι οι αεροπορικές επιδρομές κατά διαδηλωτών (!), μέρα – μεσημέρι (στη Ράφα). «Γάζα» είναι η «εξαφάνιση» ολόκληρων πόλεων (Τζενίν). «Γάζα» είναι η στοχοποίηση εγκαταστάσεων του ΟΗΕ (Λίβανος). «Γάζα» είναι το 1.000.000 νεκροί στο Ιρακ. «Γάζα» είναι το μακελειό στη Συρία. «Γάζα» είναι να καίνε οι ναζί δεκάδες ανθρώπους στο κτήριο των Συνδικάτων στην Οδησσό.

 Για τις εικόνες των βομβαρδιστικών να σημαδεύουν νοσοκομεία, σχολεία, σπίτια στην κατεχόμενη επί δεκαετίες Παλαιστίνη, για τα διαμελισμένα κορμιά, για τα αιμόφυρτα παιδικά σώματα στα χαμόσπιτα της επί δυο δεκαετίες  αποκλεισμένης Γάζας, ο ένοχος δεν είναι, απλά, το Ισραήλ. Είναι ό,τι εκπροσωπεί το Ισραήλ και οι προστάτες του.

 Και για να τελειώνουμε με τους συκοφάντες περί «αντισημιτισμού» και με τα υπόλοιπα καρτούν της ιδεολογικής και επικοινωνιακής γλίτσας: Αυτό που εκπροσωπεί το κράτος του Ισραήλ και οι προστάτες του, είναι ύβρις πρώτα απ’ όλα, για την βαριά και πολύτιμη ιστορία που κουβαλάει ο ίδιος ο λαός του Ισραήλ.

   Όπως ύβρις για την ιστορία του ελληνικού λαού είναι το γεγονός ότι στις συμμαχίες που έχει συνάψει αυτή η συμμορία των προστατών του Ισραήλ, μέλος τους είναι και η Ελλάδα. Πρόκειται για την Ελλάδα της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, που έχει κάνει συμφωνίες συνεκπαίδευσης εδώ στην Ελλάδα (!) των πιλότων του Ισραήλ που βομβαρδίζουν τη Γάζα, που στέλνει φρεγάτες στην περιοχή για να συνδράμουν φονιάδες και παρέχει το έδαφός της από Σούδα μέχρι Αλεξανδρούπολη και 112 πτέρυγα μάχης στην Ελευσίνα για να εξυπηρετεί δολοφόνους.  Είναι οι εκπρόσωποι αυτής της Ελλάδας – και όχι του ελληνικού λαού που στο μεγαλειώδες συλλαλητήριο αλληλεγγύης στον λαό της Παλαιστίνης βρήκε απέναντί του τα ΜΑΤ – που μιλούν για “Διεθνές Δίκαιο” και κατεχόμενη Κύπρο…

Ποιά είναι, τελικά, η αλήθεια: Όσο το Ισραήλ θα συνεχίζει το επί δεκαετίες πογκρόμ κατά των Παλαιστινίων, με δολοφονίες αμάχων, απαρτχάιντ, βασανισμούς, φυλακίσεις, κατοχή παλαιστινιακών εδαφών, εποικισμούς, ο πόλεμος, η θηριωδία, το μακελειό, η φρίκη των γεγονότων που ζούμε αυτές τις μέρες, δεν θα έχουν τέλος.

Οσοι δεν ανήκουν στους δακρυσμένους κροκόδειλους, στους υποκριτές, στους Πόντιους Πιλάτους, στους αλά καρτ “ευαίσθητους” δήμιους, όσοι πραγματικά πιστεύουν και ποθούν την ειρήνη, όσοι δεν βάζουν στο ζύγι τα αθώα θύματα της μιας με της άλλης πλευράς, έχουν μια οδό: Για να μπει τέλος στις εκατόμβες, για να μην θρηνούν οι λαοί της περιοχής, ο παλαιστινιακός λαός, ο ισραηλινός λαός, οι υπόλοιποι λαοί της Μέσης Ανατολής, συστράτευση στον αγώνα να υπάρξει ένα πραγματικά ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος, σύμφωνα με τις δεκάδες αποφάσεις του ΟΗΕ, στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, με άμεση αποχώρηση όλων των κατοχικών στρατευμάτων του Ισραήλ από τα παλαιστινιακά εδάφη, με εγγυήσεις ασφάλειας από όλους και για όλες τις πλευρές.

 

image_print