image_print

Οι ειδήσεις για τις Ισραηλινές επιθέσεις στη Λωρίδα της Γάζας είναι τραγικές τόσο για τους ενήλικες όσο και για τα παιδιά. Τουλάχιστον 30 παιδιά, μαθητές των σχολείων του ΟΗΕ (UNWRA) στη Γάζα, σκοτώθηκαν, όταν οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις, βομβάρδισαν τα σχολεία τους, ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ.

Τα παιδιά στην Παλαιστίνη γεννιούνται αιχμάλωτα μέσα στην ίδια τους την πατρίδα. Αντικρίζουν το φως της μέρας ταυτόχρονα με την Ισραηλινή καταπίεση και την καθημερινή απειλή του θανάτου. Τα παιδιά της Παλαιστίνης ο αγώνας επιβίωσης τα ωριμάζει απότομα και τα μετατρέπει σε μαχητές. Πολλά χάνουν τη ζωούλα τους πριν καλά καλά καταλάβουν το γιατί.

Στη Λωρίδα της Γάζας, περίπου 220.200 Παλαιστίνιοι μεγάλοι και ανήλικα παιδιά έχουν αναζητήσει καταφύγιο σε 92 εγκαταστάσεις της UNRWA, τα οποία όπως έχει ανακοινώσει το Ισραήλ, αποτελούν στόχο!…

Πρόσφατο τελεσίγραφο 24 ωρών του Ισραήλ προειδοποιεί 1,1 εκατομμύριο Παλαιστίνιους να εγκαταλείψουν τη Λωρίδα της Γάζας και να μετακινηθούν προς τον νότιο τομέα του θύλακα. Η κλιμακούμενη επιθετικότητα και οι απειλές του δολοφονικού κράτους του Ισραήλ πραγματοποιούνται με τις πλάτες των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ.

Όταν ο Νικηφόρος Βρεττάκος έγραφε το 1947 το ποίημα «Ελεγείο πάνω στον τάφο ενός μικρού αγωνιστή» δεν είχε φυσικά υπόψη του το δράμα των Παλαιστινίων. Όμως διαβάζοντας το ποίημα είναι σα να γράφτηκαν οι στίχοι του για τους μικρούς παλαιστίνιους που έδωσαν τις μικρές τους ζωές για την απελευθέρωση της πατρίδας τους.

Η θυσία τους δεν θα πάει χαμένη. Οι δολοφονικοί ήχοι των όπλων των Ισραηλινών δυνάμεων κατοχής θα πνιγούν από τις κραυγές αντίστασης και αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό.

Νικηφόρου Βρεττάκου
«Ελεγείο πάνω στον τάφο ενός μικρού αγωνιστή»

Πάνω στο χώμα το δικό σου λέμε τ’ όνομά μας.
Πάνω στο χώμα το δικό σου σχεδιάζουμε τους κήπους και τις πολιτείες μας.
Πάνω στο χώμα σου Είμαστε. Έχουμε πατρίδα.
Έχω κρατήσει μέσα μου την ντουφεκιά σου.
Γυρίζει μέσα μου ο φαρμακερός ήχος του πολυβόλου.
Θυμάμαι την καρδιά σου που άνοιξε κ’ έρχονται στο μυαλό μου
κάτι εκατόφυλλα τριαντάφυλλα
που μοιάζουνε σαν ομιλία του απείρου προς τον άνθρωπο.
Έτσι μας μίλησε η καρδιά σου.
Κ’ είδαμε πως ο κόσμος είναι μεγαλύτερος
κ’ έγινε μεγαλύτερος για να χωρά η αγάπη.
Το πρώτο σου παιχνίδι, Εσύ.
Το πρώτο σου αλογάκι, Εσύ.
Έπαιξες τη φωτιά.
……..
Έπαιξες τους δείχτες του ρολογιού που κατεβαίνουν απ’ τα μεσάνυχτα.
Έπαιξες τη φωνή της ελπίδας εκεί που δεν υπήρχε φωνή.
Η πλατεία ήταν έρημη. Η πατρίδα είχε φύγει.
Ήταν καιρός! Δε βάσταξε η καρδιά σου περισσότερο!
……..
Καρδιά των καρδιών! Κοίταξες τον ήλιο και προχώρησες..
Ανέβηκες στο πεζοδρόμιο κ’ έπαιξες τον Άνθρωπο!

Από τη συλλογή Η παραμυθένια πολιτεία (1947)

 

 

 

 

image_print