Επόμενη μέρα για το Ισραήλ
image_print

Παρακολουθώντας με κομμένη την ανάσα όλος ο κόσμος την ανταλλαγή αιχμαλώτων και την συνέχιση της τραγωδίας των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας αναρωτιέται: Ποιος τελικά θα βγει κερδισμένος από αυτό τον πόλεμο; Ενώ αυξάνεται διαρκώς ο αριθμός των δεκάδων χιλιάδων δολοφονημένων, τραυματισμένων, και αγνοουμένων κάτω από τα ερείπια Παλαιστινίων άρχισε να γίνεται λόγος για “επόμενη μέρα”.

Από το ξεκίνημα του πολέμου φάνηκε καθαρά πως το Ισραήλ επεδίωκε να αποκτήσει μια Γάζα χωρίς Παλαιστίνιους. Όσο προχωρούσαν οι δολοφονικές του επιθέσεις αυτός ο στόχος γινόταν όλο και πιο ξεκάθαρος. Μέχρι και πυρηνική επίθεση απείλησε το Ισραήλ, πράγμα όμως πρακτικά ανέφικτο δεδομένου ότι οι Ισραηλινοί εποικισμοί βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τη Γάζα.

Οι Παλαιστίνιοι με την πείρα που έχουν αποκτήσει τις τελευταίες 7 και πλέον δεκαετίες δεν τρέφουν αυταπάτες: ο πόλεμος αυτός είναι η συνέχιση της επιδίωξης του εκτοπισμού τους από τις τελευταίες εστίες τους. Μετά τους ανελέητους βομβαρδισμούς κατοικημένων περιοχών, νοσοκομείων, σχολείων, υποδομών οι επιζώντες Παλαιστίνιοι της Λωρίδας της Γάζας αναγκάζονται να αφήσουν τις ισοπεδωμένες κατοικίες τους. Αρνούνται όμως να εγκαταλείψουν τα εδάφη τους αντιλαμβανόμενοι ότι αυτό θα σήμαινε τον οριστικό και αμετάκλητο ξεριζωμό τους.

Οι δύο αραβικές γειτονικές χώρες, Αίγυπτος και Ιορδανία -κάθε μια για τους δικούς της λόγους- αρνήθηκαν να ανοίξουν τα σύνορά τους για να δεχθούν Παλαιστίνιους πρόσφυγες κόντρα στις Ισραηλινές προσδοκίες που βλέπουν το σχέδιό τους να απαλλαγούν εύκολα από την παρουσία των 2 εκατομμυρίων Παλαιστινίων της Γάζας μη υλοποιήσιμη μια και η εξολόθρευσή τους κάτω από τις δεδομένες συνθήκες δεν είναι εφικτή. Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που ενισχύουν οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά την Ισραηλινή επίθεση δεν έχουν καταφέρει μέχρι στιγμής να ανατρέψουν την απόφαση αυτών των χωρών.

Λαμβάνοντας υπόψη και την αυξανόμενη παγκόσμια κατακραυγή για το Ισραηλινό έγκλημα διαρκείας η κοινή λογική λέει ότι η Ισραηλινές προσδοκίες βρίσκονται σε αδιέξοδο. Βρίσκονται όμως και για την Ισραηλινή ηγεσία σε αδιέξοδο;
Ο ισραηλινός υπουργός Άμυνας, Γιοάβ Γκάλαντ ανέφερε πως όταν οι επιχειρήσεις ξαναρχίσουν, μετά το τέλος της εκεχειρίας, «θα είναι μεγαλύτερες και θα λάβουν χώρα σε ολόκληρη τη Λωρίδα της Γάζας». Ο ίδιος ο Νετανιάχου προανήγγειλε κλιμάκωση της δολοφονικής επίθεσης στη Γάζα, επαναλαμβάνοντας σε κυβερνητική σύσκεψη ότι «συνεχίζουμε με τον κεντρικό στόχο που έχουμε δηλώσει: Την απελευθέρωση των ομήρων, την εξάλειψη της Χαμάς και φυσικά να διασφαλίσουμε ότι αυτή η απειλή δεν θα επαναληφθεί και στη Γάζα (…) δεν θα υπάρξει ένα καθεστώς που να ενθαρρύνει την τρομοκρατία».

Πίσω από αυτές τις δηλώσεις διαφαίνεται ότι ο διακαής πόθος του Ισραήλ για μια Παλαιστίνη χωρίς Παλαιστίνιους δεν προχώρησε όπως σχεδίαζαν. Ο εφικτός στόχος για την “επόμενη μέρα” είναι η συνέχιση της εγκληματικής κατοχικής πολιτικής του Παλαιστινιακού λαού στη Λωρίδα της Γάζας με την εφαρμογή σκληρότερων, ακόμη πιο απάνθρωπων κατασταλτικών μέσων. Πόσο εφικτό είναι όμως κάτι τέτοιο, την ώρα που οι Παλαιστίνιοι συνεχίζουν να αντιστέκονται ηρωικά και το κίνημα Παλαιστινιακής αλληλεγγύης δυναμώνει σε όλο τον κόσμο;

Με βάση τις συνεχώς μεταβαλλόμενες εξελίξεις αλλάζουν και τα σενάρια για την “επόμενη μέρα”. Η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα προσαρμόζει τους εγκληματικούς στόχους της, ενώ η αντιιμπεριαλιστική πάλη δυναμώνει. Στόχος όλων των φιλειρηνικών δυνάμεων είναι τον τελευταίο λόγο να τον πουν οι αγωνιζόμενοι λαοί.

 

 

 

 

image_print