ΕΛΠΙΖΩ
image_print

Στους δρόμου του αγώνα για μια ακόμη φορά η νεολαία. Πότε με το ένα και πότε με τον άλλο τρόπο της κλέβουν τα όνειρά της για ένα δικαιότερο, ανθρωπινότερο αύριο.

Είναι δεδομένο ότι ακόμη και τα δημόσια Πανεπιστήμια, με τα προγράμματα και τον τρόπο λειτουργίας τους δεν καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες που επιβάλλει η ζωή. Η κυβερνητική προσπάθεια να καταργήσει την συνταγματικά κατοχυρωμένη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση με νόμο που θα επιτρέπει την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων υποβαθμίζει ακόμη περισσότερο το δημόσιο Πανεπιστήμιο και την αξία των πτυχίων του.

Για μια ακόμη φορά η νεολαία βρίσκεται στους δρόμους κρατώντας ψηλά τη σημαία της ελπίδας για την υπεράσπιση του μέλλοντός της.

ΕΛΠΙΖΩ…..

Ελπίζω
Στους ψίθυρους τ΄ανέμου
που οδηγούν την πλώρη των καραβιών
της αθωότητας.
Ελπίζω!
Στα θαλασσοπούλια που τα φτερά τους
ζωγραφίζουν με τα δάκρυα των κυμάτων
τους απέραντους και ανερμήνευτους ορίζοντες
Ελπίζω!
Στα λόγια της αγάπης που μένουν μετέωρα
σε άλλες ζωές για να ξανασυναντηθούν
Ελπίζω!
Σ΄ αυτούς που κοιτούν ψηλά
ενώ τους κλέβουν κάθε μέρα και λίγο ουρανό
Ελπίζω!
Στα ασπρολούλουδα της Άνοιξης
που είναι ερωτευμένα με το ζωοδότη Ήλιο
μα πεθαίνουν δίχως ένα του χάδι
Ελπίζω!
Στις παγωμένες πέτρες που γίνονται
κόκκινα τριαντάφυλλα
στα χέρια των απελπισμένων ψυχών
Ελπίζω!
Στις προσευχές των λίγων ταπεινών
που συντροφεύουν τη μοναξιά των αστεριών
Ελπίζω!
Και δε θα πάψω ποτέ να ελπίζω!

Από την ποιητική συλλογή του Ανδρέα Κλουτσινιώτη

 

 

image_print