image_print

Κόντευαν μεσάνυχτα και ξαφνικά ακούγεται στα κινητά μας ο εφιαλτικός ήχος ΑΛΕΡΤ. Συναγερμός. Το μήνυμα λέει ότι σε 2 εικοσιτετράωρα επίκειται κακοκαιρία στην περιοχή μας και πρέπει να ετοιμαστούμε.

Δηλαδή, να κάνουμε τί; Ότι πλησιάζει κακοκαιρία το ξέρουμε ήδη από τα μετεωρολογικά δελτία. Και η πείρα μας από την καταιγίδα Daniel και τις συνέπειές της που μετά από 3 εβδομάδες δεν έχουν αποκατασταθεί ούτε στο ελάχιστο, είναι πικρή. Στην πόλη μας οι γειτονιές που είχαν χτυπηθεί πιο βαριά από την προηγούμενη κακοκαιρία βρίσκονται ακόμα σε δεινή κατάσταση. Οι κοίτες του Άναυρου, του Κραυσίδωνα, του Ξηριά ακόμα και σήμερα στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι γεμάτες από φερτά υλικά, χώμα, πέτρες, ξύλα που σε κάποια τους σημεία μάλιστα έχουν σχηματίσει όγκους τεράστιους που φράζουν επικίνδυνα το πέρασμα του νερού.

Το βουνό μας σε τίποτα πια δεν θυμίζει το “βουνό βουνών καμάρι” του ποιητή. Το οδικό του δίκτυο κομμένο, τα γεφύρια του ρημαγμένα, οι πηγές του κατεστραμμένες, οι εξαιρετικοί καρποί των δέντρων του που τέτοια εποχή θα μεταφέρονταν στις αγορές για πώληση μένουν ακόμα αμάζευτοι. Νερό ασφαλές για ανθρώπινη χρήση σε πολλές περιοχές δεν υπάρχει και οι “αρμόδιοι” δεν ξέρουν το αν και πότε θα αποκατασταθεί το πρόβλημα. Με αγορασμένο εμφιαλωμένο νερό οι περισσότεροι προσπαθούμε να διατηρήσουμε ένα ανεκτό επίπεδο υγιεινής για μας και τους χώρους στους οποίους ζούμε.

Γρηγορείτε είναι η επιταγή του κάθε ΑΛΕΡΤ . Στην περίπτωσή μας ποιο είναι το νόημά του; Να κάνουμε τί μέσα στο επόμενο 24ωρο; Πώς να εμποδίσουμε τα νερά και τις λάσπες να μπούνε στα σπίτια μας, αν πάλι τα ρέματα υπερχειλίσουν; Πώς να προστατευτούνε οι περιουσίες, το βιος του καθενός, αν οι ήδη τραυματισμένες γέφυρες καταρρεύσουν από τα νερά που δε βρίσκουν διέξοδο και αν η βροχή και τα φερτά υλικά που παρασέρνει καταστρέψουν τους σαθρούς δρόμους ; Οι κτηνοτρόφοι πώς να διαφυλάξουν τα ζώα και τις ζωοτροφές που απέμειναν; Οι αγρότες τί να κάνουν για τα σπαρτά και τα οπωροφόρα δέντρα τους ; Οι μικροεπαγγελματίες πώς να υπερασπίσουν τα μαγαζιά τους και το εμπόρευμα τους από την επόμενη καταιγίδα; Οι ηλικιωμένοι, οι άρρωστοι, οι κατάκοιτοι, οι ανήμποροι πώς να επιβιώσουν;

Ένα ΑΛΕΡΤ χωρίς καμία χρησιμότητα για μας, που το μόνο που κάνει είναι να μεταθέτει την ευθύνη του επίσημου κράτους και των θεσμών που αυτό δημιούργησε στους ώμους τους δικούς μας. Όλοι όσοι το εκπροσωπούν στις δύσκολες αυτές συνθήκες παίζουν ασύστολα πόκερ στις πλάτες μας . Ο Δήμαρχος του Βόλου που ποζάρει στις κάμερες πότε ως συμπάσχων και πότε ως σωτήρας, δηλώνει αναρμόδιος. Αναρμόδιος σε τί; Δεν είναι ο καθ ύλην αρμόδιος να αγωνιστεί για την ασφάλεια της ζωής και της περιουσίας των δημοτών του πιέζοντας περιφέρεια και κράτος για τον καθαρισμό των ποταμών και των ρεμάτων της πόλης του;

  • Τα ΑΛΕΡΤ που στέλνει το ένα μετά το άλλο η κυβέρνηση σημαίνουν: Πήρατε έγκαιρα ειδοποίηση από το κράτος και κόψτε το σβέρκο σας τί θα κάνετε.
  • Τα ΑΛΕΡΤ που στέλνει το ένα μετά το άλλο η κυβέρνηση ακόμη κι όταν δεν είναι αναγκαία, τα ΑΛΕΡΤ που δεν αποτρέπουν τις συνέπειες των δυσμενών καιρικών φαινομένων καλλιεργούν το αίσθημα του ΦΌΒΟΥ στο λαό, τον τροφοδοτούν με απελπισία μπροστά στο αναπόφευκτο, τον συνηθίζουν να πιστεύει ότι μια και “δεν μπορούμε να τα βάλουμε με τον Θεό” ας υπομείνουμε καρτερικά την κακή μας μοίρα.

Αν υπάρχει ένα ΑΛΕΡΤ που πρέπει όχι μόνο να ηχήσει αλλά να ξεκουφάνει τον λαό, είναι αυτό που τον καλεί σε συνειδητοποίηση ότι ενώ κάποια επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα είναι αναπόφευκτα, οι καταστροφικές συνέπειές τους δεν είναι αναπόφευκτες. Γιατί η επιστήμη και η τεχνολογία δίνουν τη γνώση και τα εργαλεία για να τις προλαβαίνεις. Γιατί τα λεφτά που απαιτούνται για το σκοπό αυτό υπάρχουν κι αυτοί που μας κυβερνάνε τα δίνουν όχι για την προστασία του λαού αλλά για αλλότριους σκοπούς. Όπως, για τη συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές περιπέτειες της Ουκρανίας, για τη διάσωση των τραπεζών, για την τροφοδότηση των επιχειρηματικών ομίλων με δανεικά κι αγύριστα, για διαγραφές χρεών του κεφαλαίου.

Ένα ΑΛΕΡΤ που θα του λέει, ότι είναι καταστροφή τόσο η πίστη στο μοιραίο και στο εξ ουρανού σταλμένο, όσο και η εναπόθεση των ελπίδων σε εξουσίες που έχουν την κύρια ευθύνη για τα δεινά που βιώνει.

Ένα ΑΛΕΡΤ που θα κάνει ξεκάθαρο, ότι το κράτος που υπάρχει δεν του ανήκει. Δε λειτουργεί ούτε για την προστασία του, ούτε για την ευημερία του. Χρέος του λοιπόν να φτιάξει το δικό του κράτος παίρνοντας ο ίδιος στα χέρια του την πολιτική και οικονομική εξουσία. Η ζωή μας είναι μία και μοναδική και απίστευτα σημαντική για να την αφήνουμε απροστάτευτη στα χέρια αυτών που μας υπολογίζουνε μόνο στο μέτρο που τους αποφέρουμε κέρδος.

 

 

image_print