2018logotexniatext

  Ένα ποιημα, μια τρυφερή ανάμνηση κοινή σε όλους. Κλαμμένα μουτράκια, φοβισμένα ματάκια, χεράκια που πιάνονται απ το φουστάνι της μαμάς σαν τη μοναδική σανίδα σωτηρίας. Κι ύστερα από λίγο τα ίδια προσωπάκια λάμπουν από περηφάνεια για τη τσάντα που κρατούν στην πλάτη, για τα ολοκαινουργα μολύβια, γιατί προβιβάστηκαν από μωρά σε μαθητούδια. Πρωτάκια, σχολαρούδια

σας κλέψαν το τραγούδι για να σας δώσουνε τη γνώση. Τη γνώση που σας στέρρησε  μια για πάντα τον παράδεισο της αθωότητας . Τη γνώση όμως που  έχει τη δύναμη να σας κάνει Ανθρώπους.

 
 

Ένας μικρός, γλυκός Σεπτέμβρης

Ένας μικρός Σεπτέμβρης βάζει τα κλάμματα
που στο σχολειό τον πάνε να μάθει γράμματα
θέλει να παίξει ακόμα με τ' άστρα τ' ουρανού

september ImgF

πριν έρθουν πρωτοβρόχια και συννεφιές στο νου
πρωτάκι, σχολιαρούδι, του κλέβουν το τραγούδι

Ένας γλυκός Σεπτέμβρης στάζει το μέλι του
σωστό παλικαράκι τρυγάει τ' αμπέλι του
στα Σπάτα λινοβάτης, στο Κορωπί γαμπρός
να τρέμουν τα κορίτσια στα βλέφαρά του μπρος
φυσάει ο απηλιώτης, ο ζέφυρος της νιότης
φυσάει ο απηλιώτης...

Ένας παλιός Σεπτέμβρης φίλος αχώριστος
καθώς περνούν τα χρόνια γίνεται αγνώριστος
το κόκκινο ραγίζει στα μήλα της Ροδιάς
κίτρινα πέφτουν φύλλα στον κήπο της καρδιάς
Η νύχτα μεγαλώνει, δίχτυα στο φως απλώνει,
η νύχτα μεγαλώνει...

Ένας μικρός Σεπτέμβρης βάζει τα κλάμματα
που στο σχολειό τον πάνε να μάθει γράμματα

Στίχοι:Hλίας Κατσούλης
Μουσική,ερμηνεία:Παντελής Θαλασσινός

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση