banner sparagmata 

Μικρά-μικρά κομματάκια που ανιχνεύουμε με απέραντη αγάπη και προσοχή.

Τα 'χουμε ανάγκη όπως το αλφαβητάρι.

Τα συναρμολογούμε κι ανακαλύπτουμε τις πατημασιές των ανθρώπων

που ξεχέρσωσαν το δρόμο που ακολουθούμε.

Νοιώθουμε την ανάσα τους. Οι ορμήνιες τους βοηθούν την έφοδό μας για τον ουρανό. 



panagia ImgF

Η Πορταΐτισσα λούζεται στον αρσανά της Ιβήρων


Ήτανε μεσημέρι κι η Παναγιά
βαρέθηκε να φυλάει
την πόρτα και τ’ αβγά
Έφαγε μούρα στο καλντερίμι
και κοκκίνισαν τα χείλη της
Ήπιε νερό στη φιάλη
και δρόσισαν τα χείλη της.
Άφησε το στέμμα, τα ναπολεόνια, τα φλουριά
έβγαλε τα ρολόγια, τις χάντρες, τα χαϊμαλιά
κι έπεσε να βουτηχτεί στο πέλαγο
Μα σαν την είδανε
τα μικρά καλογέρια
τ’ αναιμικά και δυστυχισμένα
τα τρία καλογέρια
που φόρτωναν χαλίκια
και σκοτωμένα όνειρα
χάθηκε στα νερά
Η Κυρά Παναγιά
με τα χρυσά και τ’ αργυρά.
«Τ’ Αγιονορείτικα», Εκδόσεις Φιλιππότη, Αθήνα 1993, σ. 19

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση