banner sparagmata 

Μικρά-μικρά κομματάκια που ανιχνεύουμε με απέραντη αγάπη και προσοχή.

Τα 'χουμε ανάγκη όπως το αλφαβητάρι.

Τα συναρμολογούμε κι ανακαλύπτουμε τις πατημασιές των ανθρώπων

που ξεχέρσωσαν το δρόμο που ακολουθούμε.

Νοιώθουμε την ανάσα τους. Οι ορμήνιες τους βοηθούν την έφοδό μας για τον ουρανό. 



elpida ImageFREE

 

.....

Ελπίζω

Στους ψίθυρους τ΄ανέμου

που οδηγούν την πλώρη των καραβιών

της αθωότητας.

Ελπίζω!

Στα θαλασσοπούλια που τα φτερά τους

ζωγραφίζουν με τα δάκρυα των κυμάτων

τους απέραντους και ανερμήνευτους ορίζοντες

Ελπίζω!

Στα λόγια της αγάπης που μένουν μετέωρα

σε άλλες ζωές για να ξανασυναντηθούν

Ελπίζω!

Σ΄ αυτούς που κοιτούν ψηλά

ενώ τους κλέβουν κάθε μέρα και λίγο ουρανό

Ελπίζω!

Στα ασπρολούλουδα της Άνοιξης

που είναι ερωτευμένα με το ζωοδότη Ήλιο

μα πεθαίνουν δίχως ένα του χάδι

Ελπίζω!

Στις παγωμένες πέτρες που γίνονται

κόκκινα τριαντάφυλλα

στα χέρια των απελπισμένων ψυχών

Ελπίζω!

Στις προσευχές των λίγων ταπεινών

που συντροφεύουν τη μοναξιά των αστεριών

Ελπίζω!

Και δε θα πάψω ποτέ να ελπίζω!

Από την ποιητική συλλογή του Ανδρέα Κλουτσινιώτη

Labey Sabprea”

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση