banner sparagmata 

Μικρά-μικρά κομματάκια που ανιχνεύουμε με απέραντη αγάπη και προσοχή.

Τα 'χουμε ανάγκη όπως το αλφαβητάρι.

Τα συναρμολογούμε κι ανακαλύπτουμε τις πατημασιές των ανθρώπων

που ξεχέρσωσαν το δρόμο που ακολουθούμε.

Νοιώθουμε την ανάσα τους. Οι ορμήνιες τους βοηθούν την έφοδό μας για τον ουρανό. 



xioni DIOTI

ΤΟ ΧΙΟΝΙ

Xιονίζει πάλι σήμερα

Απ το παράθυρό μου βλέπω τα δέντρα,

τις στέγες των αντικρινών σπιτιών,

όλα μες στ ΄ άσπρα.

Θυμάμαι, ένα πρωί σαν ήμασταν παιδιά

χαράματα ήταν κι έτσι και τότε χιόνιζε

βγαίνω στον κήπο και βρίσκω τ΄ αδελφάκι μου.

Είχε ανοίξει μια τρύπα μες στο χιόνι

κι έπαιζε εκεί με τ΄αρκουδάκι του.

Τί κάνεις εδώ, του λέω, μοναχός και δεν κρυώνεις;

Δε θα ξαναγυρίσω σπίτι σας, άκουσα τη φωνή του

οδυνηρά αινιγματική, γεμάτη πείσμα

κι έλαμπαν στο μισόφωτο τα ωραία του ματάκια

Τη μέρα εκείνη μίσησα το χιόνι

........................

Σήμερα ωστόσο

μισό σχεδόν αιώνα απ το πρωί εκείνο

των πρώτων παιδικών μου χρόνων

χιονίζει πάλι

Πέφτει το χιόνι τώρα και σκεπάζει

με μια δική του απόρρητη δικαιοσύνη

τις πράξεις και τις παραλείψεις μας

τις χαρές και τις λύπες μας

τα μεγαλόπνοα σχέδια και τις μικρότητές μας

τους παλιούς μας έρωτες

τις ξεχασμένες μας φιλίες

τα λάθη μας και τις εξάρσεις .

Κατευνάζει την αλαζονεία

διδάσκει την ισότητα

χαρίζει την ειρήνη

Χιόνι της Ευσπλαχνίας και όχι της Ορφάνιας

Χιόνι της Συγκατάβασης και όχι της Τιμωρίας

Χιόνι της Μυστικής Αγάπης πια.

 

Από τη συλλογή “Το χιόνι και η Ερήμωση”

του Ανέστη Ευαγγέλου

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση