banner sparagmata 

Μικρά-μικρά κομματάκια που ανιχνεύουμε με απέραντη αγάπη και προσοχή.

Τα 'χουμε ανάγκη όπως το αλφαβητάρι.

Τα συναρμολογούμε κι ανακαλύπτουμε τις πατημασιές των ανθρώπων

που ξεχέρσωσαν το δρόμο που ακολουθούμε.

Νοιώθουμε την ανάσα τους. Οι ορμήνιες τους βοηθούν την έφοδό μας για τον ουρανό. 



fidel ImageFREE

 

Τραγούδι στον Φιντέλ

Είπες πως ο ήλιος, όπου να ’ναι, θα φανεί.

Εμπρός να πιάσουμε πέρα-κει

τα μονοπάτια κείνα τα ξεχασμένα κι ανύποπτα,

τον πράσινο αλιγάτορα που αγαπάς να ξεσκλαβώσουμε.

Εμπρός και ξεκινούμε τις ντροπές σαρώνοντας,

με τα ματόφρυδά μας

αναρριπισμένα στην ανάσταση αστροφεγγιά.

Βιντσερέμος. Κι αν όχι, το θάνατο δίχως άλλο θα πατήσουμε.

Από την πρώτη μπαταριά η ζούγκλα

πέρα ως πέρα θε ν’ αφυπνιστεί,

σ’ ένα πρωτόφαντο θάμπωμα αλαφιασμού.

Κι’ ιδιοστιγμής, συντροφιά εμείς γαλήνια,

θε να βρεθούμε πλάι σου.

Κι όντας ο λόγος σου καλπάζοντας

τους τέσσερους ανέμους θε να σχίζει

ρεφόρμα, αγκράσια, δικαιοσύνη, ψωμί, λιμπερτά

μ’ ολόιδια ατόφιες εμείς κραυγές,

θα ’μαστε πλάι σου.

Κι ως το γιουρούσι του καθαρμού κατά του τύρρανου

εκεί κατά το γέρμα της ημέρας θα τελειώνει,

Αβάντι ξανά, την ίδια στιγμή για την τελική σύρραξη,

εμείς θα ’μαστε πλάι σου.

Κι όντας πια, ματωμένο από της Κούβας τις σαϊτιές,

το ανήμερο χτήνος τις πληγές του λήχει,

πλάι σου εμείς θα ’μαστε

και οι καρδιές μας περήφανες.

Την τιμή μας ποτέ μη λογιάσεις, να ζαλίσουν μπορούν

οι χιλιοπλούμιστοι ψύλλοι που χοροπηδούν ταρακουνώντας τα λειριά τους.

Εμείς τα όπλα τους, τις σφαίρες τους κι ένα μετερίζι θέλουμε.

Τίποτες άλλο.

Κι αν είναι και βόλια θερίσουν το δρόμο μας

ένα δακρυσέντονο κουβανέζικο ζητούμε

να τύλιγες το ρέμπελο σκελετό μας,

καθώς για την Ιστορία του Δυτικού Ημισφαιρίου θα τραβούμε.

Τίποτε περισσότερο.

Τσε Γκεβάρα

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση