2018logotexniatext

Οι στίχοι αυτοί γράφτηκαν το 1944 κατά τα Δεκεμβριανά, όταν ο τέως “σύμμαχος” και στην ουσία πραγματικός εχθρός του Ελληνικού λαού προσπαθούσε να επιβάλει με τα όπλα την ιμπεριαλιστική πολιτική του. Σήμερα ακούγονται

na katalavoune ImgF

το ίδιο επίκαιρα, διότι όπως και τότε ο εχθρός του λαού βρίσκεται και εκτός και εντός των τειχών. Τότε η αστική τάξη που ήταν απούσα στον αντιφασιστικό αγώνα 1941-1944 προσπαθούσε με τη βοήθεια των Άγγλων να ανακτήσει την πολιτική εξουσία. Η σημερινή αστική τάξη προσπαθεί με σύγχρονα μέσα να διατηρήσει την εξουσία της και να εξασφαλίσει την κερδοφορία της με σύμμαχους την ΕΕ, τις ΗΠΑ και τις άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Να τους το πούμε να το καταλάβουνε

Να τους το πούμε να το καταλάβουνε:
Πως δε χαμηλώνει ο Ολυμπος. Πως δεν αλλάζει ο ήλιος.
πως δεν αλλάζουνε τα χρώματα ποτέ “σ’ αυτή τη χώρα”
Και πως δεν κόπηκε ποτέ στη μέση το τραγούδι:
Τ’ αφήνει ο γέρος του Μωριά, το ξαναπιάνει ο Αρης!
Τ’ αφήνουν τα κλεφτόπουλα, το παίρνουν οι Ελασίτες!
Το παίρνουν τα ψηλά βουνά, το σέρνουν τα ποτάμια,
Τ’ αφρολογούν οι θάλασσες, καίγονται τα λημέρια

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση