Είναι μεγάλη αγάπη ο σπουργίτης. Ένα μικρό πουλί κοινωνικό και γηγενές σχεδόν σε όλο τον κόσμο. Φωλιάζει σε κοιλότητες, δέντρα και θάμνους και η φωλιά του είναι τσαπατσούλικη. Όταν κρυώνει χώνει το κεφαλάκι του μέσα στο σώμα του και γίνεται μια τόση δα μικρή μπαλίτσα.

Τί μπορεί να γίνει όταν ένα πρωί του Νοέμβρη χτυπήσει το τζάμι του παραθύρου σου ένα μικρό χνουδωτό πουλάκι μ έναν εντυπωσιακό πορτοκαλοκόκκινο λαιμό; Όταν σε κοιτάξει με νόημα ένας μικρός κοκκινολαίμης, που χαρούμενα ραμφίζει χοροπηδώντας από κλαδάκι σε κλαδάκι;

-«Έγινε λίμνη η μοναξιά

έγινε λίμνη η στέρηση
ανέγγιχτη κι αχάραχτη.»
(Γ. Σεφέρης)

ΤΟ ΝΕΡΟ ΘΥΜΑΤΑΙ

Γιάννη Ασημακόπουλου

 Το νερό θυμάται, ανεβαίνει στον ουρανό κι από ‘κει ψηλά αποφασίζει να

πέσει, να φτάσει στα υπόγεια, να φτιάξει λίμνες, ποταμούς, να πλουτίσει

τη θάλασσα με αναμνήσεις, εικόνες, λαλιές που άρπαξε απ’ τον αέρα

καθώς ταξίδευαν.

Μπαμπακούλια κι αγκάθια.

Πρινερά και ασπάλαθοι.
Αγκάθια που καιροφυλακτούν για να ξεσκίσουν τον περαστικό.
Ξερολιθιές. Κάπου κάπου μια σπιθαμή χώμα.
Και κάπου ανάμεσα ξεπετιούνται τα μπαμπακούλια

Τι πρέπει να διαθέτουμε για να μας πλασάρουν την ιδεολογία τους οι εγκέφαλοι του Ψυχολογικού Πολέμου; Όχι σπουδαία πράγματα. Μια πολυθρόνα και κάποια ΜΜΕ. Παλιά υπήρχε μόνο η εφημερίδα. Μετά προστέθηκε το ραδιόφωνο και μετά η τηλεόραση. Στο τέλος μπήκε δυναμικά στο “παιχνίδι” και το ίντερνετ,

Με την εμφάνιση του εμπρεσιονισμού στα μέσα του 19ου αιώνα ξεκίνησε η έντονη αμφισβήτηση της ακαδημαϊκής ζωγραφικής της εποχής εκείνης, που ωραιοποιούσε το αποκρουστικό πρόσωπο της άρχουσας τάξης. Σήμανε την αρχή της διάσπασης χρωμάτων και μορφών, φτάνοντας στην πλήρη αφαίρεση.

Θερινή κατοικία των θεών του Ολύμπου και πατρίδα των Κενταύρων το Πήλιο. Εκεί η φύση γεννά όλα τα χρώματα και τα μοιράζει απλόχερα σ' όλες τις εποχές του χρόνου. Κάθε εποχή και κάθε ώρα αναδύει ένα σπάνιο μπουκέτο θεσπέσιων χρωμάτων.

Ιδιοκτησία είναι το να παίρνεις στην κατοχή σου υλικά αγαθά. Οι διάφορες μορφές ιδιοκτησίας υπαγορεύονται από το επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων της κοινωνίας.

   Τέσσερις νεαροί Γάλλοι μπήκαν το 1940 στο σπήλαιο Λασκώ της Νοτιοδυτικής Γαλλίας, κρατώντας μια απλή λάμπα. Στο πρώτο στενό πέρασμά τους διέκριναν κάποιες τοιχογραφίες, που είχαν διατηρηθεί επί χιλιάδες χρόνια, χωρίς να ξεθωριάσουν ή να αλλοιωθούν λόγω της φυσικής ανανέωσης του αέρα στο σπήλαιο.