vrubel protoporia L

        Ο μεγάλος Ρώσος ζωγράφος (1856 – 1910) θα μπορούσε να θεωρηθεί ένα είδος Σεζάν μια και οι δύο πρωτοπόροι καλλιτέχνες γεφυρώνουν με το έργο τους τον 19ο με τον 20ο αιώνα. Σε μια επιστολή προς την αδελφή του έγραφε: "Η έμμονη ιδέα ότι είμαι απόλυτα υποχρεωμένος να πω κάτι καινούργιο δεν μ΄ αφήνει. Μόνο ένα πράγμα είναι για μένα καθαρό, ότι οι έρευνές μου αφορούν αποκλειστικά το τεχνικό πεδίο".


        Μαθητεύοντας σε μεγάλους ζωγράφους της εποχής απόχτησε εξαιρετική γνώση της ακαδημαϊκής ζωγραφικής, ενώ είχε και την ευκαιρία να γνωρίσει από πρώτο χέρι τη Βυζαντινή Τέχνη και να ανακαλύψει την ευγλωττία της γραμμής. Η παθιασμένη μελέτη της Βυζαντινής Τέχνης τον οδήγησε στη Βενετία, όπου ανακάλυψε το χρώμα. Επιστρέφοντας στη Ρωσία ξεκίνησε τις σειρές των "Δαιμόνων", η εικόνα των οποίων στοίχειωνε όλο και πιο επίμονα την ψυχή του. Σε μερικά από τα τελευταία έργα του η μορφή αναβιώνει σαν ένα μεγάλο κεφάλι με μάτια που ατενίζουν τραγικά ένα καθαρό πνεύμα, που ξεπροβάλλει μέσα από την ομίχλη.


        Περισσότερο από κάθε άλλον καλλιτέχνη ο Βρούμπελ υπήρξε η πηγή έμπνευσης της Ρωσικής πρωτοπορίας τα επόμενα 20 χρόνια. Όπως ο Σεζάν έτσι και ο Βρούμπελ ελάχιστα αναγνωρίσθηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του
Τα τελευταία χρόνια του συγκέντρωσε σε μεγάλο βαθμό το ενδιαφέρον του στην υδατογραφία θεωρώντας ότι το ζωγραφικό αυτό είδος αποτελούσε την πιο απαιτητική τεχνική. Οι σπουδές λουλουδιών του αποτελούν διεισδυτικά κοντινά πλάνα της περίπλοκη αλληλεπίδρασης των μορφών. Για την ακούραστη εξαντλητική μελέτη των δυνατοτήτων της εικαστικής αναπαράστασης καθώς και για τους εξαιρετικά πλούσιους σε φαντασία οραματισμούς του, οι επόμενες γενιές τον τίμησαν ιδιαίτερα.

 

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση