texni-banner

 

Οι απόψεις που εκφράζονται στα άρθρα αποτελούν προσπάθεια προσέγγισης της αλήθειας. Παρατηρήσεις , υποδείξεις, συμπληρώσεις, και διορθώσεις, που θα μπορούσαν να βοηθήσουν σ' αυτή την κατεύθυνση είναι ευπρόσδεκτες.

 


 

Χίλιους ζωγράφους να βάλεις μπροστά στο ίδιο τοπίο, χίλια διαφορετικά έργα θα πάρεις. Πόσο μάλλον όταν το θέμα για καλλιτεχνική δημιουργία δεν είναι παρμένο από τη φύση, αλλά από τα κοινωνικά προβλήματα, τα βάσανα της πορείας για κοινωνική απελευθέρωση.

Άνοιξε τα φτερά της για μια ακόμη χρονιά η έκθεση “άνθρωποι, χρώμα + σίδερο 9” . Είναι αφιερωμένη στο προσφυγικό-μεταναστευτικό ζήτημα, που είναι το πρόσφατο αποτέλεσμα της κρίσης και του πολέμου.

Οι άνθρωποι. Ποιοι άνθρωποι;

Εκατομμύρια άνθρωποι πέφτουν θύματα της δίψας των επιχειρηματικών ομίλων για κέρδη. Η δίψα αυτή δε μπορεί να περιοριστεί σε όσα εξασφαλίζει με ειρήνη. Το αδηφάγο κεφάλαιο με την πολεμική του μηχανή σπέρνει το θάνατο, τον πόνο και τη δυστυχία σ' όποια γωνιά της γης μυριστεί κέρδος.

Άνθρωποι, θεωρούνται και η ασήμαντη μειοψηφία αυτών που αρπάζουν και εξουσιάζουν τον πλούτο της ανθρωπότητας: Άνθρωποι-τέρατα.

Άνθρωποι είναι η τεράστια πλειοψηφία που παράγει τον πλούτο της γης και υφίσταται την εκμετάλλευση, τις καταστροφές και τους πολέμους.:Άνθρωποι-θύματα.

Άνθρωποι είναι και αυτοί που αφιερώνουν τις δυνάμεις τους για να σταματήσουν οι πόλεμοι, οι καταστροφές, η δυστυχία: Άνθρωποι-αγωνιστές.

Μέσα στους τελευταίους βρίσκεται ένα κομμάτι επώνυμων και ανώνυμων καλλιτεχνών, που δεν περιορίζουν τον αγώνα τους στην καθημερινή πάλη για ψωμί, ειρήνη, ελευθερία, αλλά καταθέτουν και την ψυχή τους μέσα στην καλλιτεχνική τους δημιουργία.

Βαδίζουμε και φέτος μέσα στο χώρο της έκθεσης. Την έχουμε συνηθίσει. Την έχουμε αγαπήσει. Την περιμένουμε χρόνο με χρόνο, εδώ και 9 χρόνια. Είναι μια έκθεση Οργανωμένη από τα ταξικά συνδικάτα και την κίνηση εικαστικών καλλιτεχνών. Μακρυά από τους καθιερωμένους εκθεσιακούς χώρους. Ζωντανεύει κάθε χρόνο εκεί, που ζουν, δουλεύουν υποφέρουν και αγωνίζονται οι άνθρωποι του μόχθου. Βαδίζουμε το χώρο της έκθεσης και αφουγκραζόμαστε τις κραυγές των εικαστικών έργων.

Το χρώμα. Ποιο χρώμα;

Περνάμε μπροστά από τα εκατοντάδες εκθέματα. Καθένα έργο έχει το δικό του “χρώμα”. Τη δική του ζωή, το δικό του μήνυμα. Αυτό που αναβλύζει από την κοινωνία που βράζει, από το προσφυγικό-μεταναστευτικό πρόβλημα. Κάθε εικαστικός το εκφράζει με το δικό του μοναδικό τρόπο:

Μάνες με παιδιά στην αγκαλιά με ζωγραφισμένη την αγωνία και τον πόνο στα μάτια. Παιδιά που αντί να χαίρονται τα παιχνίδια τους πνίγονται στα νερά της Μεσογείου. Πόνος, εξαθλίωση, φρίκη και αποτροπιασμός. Ένα παιδί που με τα δόντια του κόβει τα συρματοπλέγματα των συνόρων του “ελεύθερου” κόσμου της ΕΕ. Θέλει να ξεφύγει από τον πόλεμο. Αγωνίζεται να ζήσει επειδή γι αυτό γεννήθηκε. Κουρέλια και αίμα στα συρματοπλέγματα που θυμίζουν το έγκλημα και δείχνουν το δολοφόνο.

Τέχνη με όλα τα εκφραστικά μέσα: ρεαλισμό, συμβολισμό, αφαίρεση, πριμιτιβισμός, μαυρόασπρο, γλυπτά, κατασκευές, κάθε έκφραση και ένα διαφορετικό “χρώμα”, μια διαφορετική καταγγελία, μια διαφορετική κραυγή διαμαρτυρίας, το ίδιο μήνυμα με άλλο τρόπο. Κάθε μήνυμα κι ένα βόλι από το λιανοντούφεκο του λαού στην καρδιά του υπαίτιου της προσφυγιάς και της μετανάστευσης: του ιμπεριαλισμού.

Το σίδερο. Ποιο σίδερο;

Από σίδερο φτιάχνονται τα εργαλεία που αναβαθμίζουν τη ζωή του ανθρώπου. Από σίδερο είναι το υνί για το όργωμα, από σίδερο το σφυρί για τη μορφοποίηση άλλων εργαλείων. Από σίδερο το καράβι που ταξιδεύει τους ανθρώπους με τα όνειρά τους.

Πριν από μερικά χρόνια η έκθεση ξεκίνησε στον ίδιο χώρο, προβάλλοντας τους αγώνες αυτών που κατεργάζονται το σίδερο. Κάθε χρόνο όμως μεγαλώνει και απλώνει ολοένα και περισσότερο τα φτερά της. Το σίδερο μεταμορφώνεται, γιγαντώνεται. Γίνεται σύμβολο της αλύγιστης ψυχής του κάθε καλλιτέχνη που εκφράζει το σημερινό κόσμο και μοχθεί για ένα καλλίτερο αύριο. Σ' αυτό το πνεύμα λειτουργεί κάθε καλλιτέχνης στην έκθεση, με τη δική του δύναμη, τη δική του φαντασία, τη δική του ψυχή.

Το σίδερο γίνεται όχι μόνο διαμαρτυρία και όραμα, αλλά στόχος και πορεία για τη διαμόρφωση ενός ατσάλινου λαού, που δε θα φοβηθεί να υψώσει το ανάστημά του και να συντρίψει τον ιμπεριαλισμό, τον υπαίτιο της προσφυγιάς και της μετανάστευσης.

Σε πείσμα των καιρών μια γυναίκα με κατακόκκινο φόρεμα κρατά μπροστά στην κοιλιά της ένα το ρόδι. Ένα ρόδι, έτοιμο να ωριμάσει. Να σπάσει και οι σπόροι του να εκτοξευθούν μέχρι το άπειρο. Απέναντι στο θάνατο οι σπόροι της ζωής. Απέναντι στην στυγερή εξόντωση η έκρηξη της αναγέννησης.

Δεν υπερβάλλουμε. Ίσως κάποιοι να θεωρήσουν ότι είμαστε αφελείς, ονειροπαρμένοι, αιθεροβάμονες. Ίσως να μας περιπαίξουν, να μας λοιδορήσουν, να μας πετροβολήσουν: “Με ζωγραφιές και παρλάτες μωρέ θα αλλάξετε τον κόσμο”; Κι εμείς θα απαντήσουμε όσο πιο απλά και κατηγορηματικά γίνεται: ΝΑΙ. Γιατί οι ζωγραφιές, τα τραγούδια, οι κινηματογραφικές ταινίες, οι θεατρικές παραστάσεις, όλες οι εκδηλώσεις της έκθεσης, εκφράζουν το δράμα των λαών, καταγγέλλουν το έγκλημα, προβάλλουν τα αδιέξοδα και την καθυστέρηση της αφύπνισης, δείχνουν τη πορεία, φωτίζουν τους αγώνες, που οδηγούν στην απαλλαγή από το ραγιαδισμό, την υπνηλία, την αδιαφορία. Έργα τέχνης που δείχνουν το δρόμο για τον τερματισμό της δυστυχίας των πολέμων.

Ολοκληρώνουμε την επίσκεψή μας στην έκθεση. Και σκεφτόμαστε πως πέτυχε το σκοπό της, πρόβαλε και ανάδειξε τον αγώνα των απλών ανθρώπων για ένα καλύτερο αύριο. Απέδειξε πως “οι αγώνες είναι τέχνη του λαού και η τέχνη όπλο του”.

..............

Έκθεση εικαστικών Τεχνών και φωτογραφίας.

άνθρωποι, χρώμα + σίδερο 9”

Συναυλίες, θέατρο, κινηματογράφος, συζητήσεις.

29 Μάη έως 05 Ιούνη

Περισσότερες πληροφορίες:

www.perasma.org.

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση