dimitriou top banner 2019

 

 

 

ΘΑΛΑΣΣΑ, θάλασσα
στο νου, στην ψυχή
και στις φλέβες μας θάλασσα.
Είδαμε τα πλοία να φέρνουν
τις μυθικές χώρες εδώ
στην ξανθή αμμουδιά
όπου αργοπορούν οι βραδινοί οδοιπόροι.

 

 

porta sto pelago dimitriou


Ντύσαμε τις παιδικές αγάπες μας
με νωπά φύκια.
Προσφέραμε στους θεούς
της ακρογιαλιάς
όστρακα στιλπνά και βότσαλα.


…και τραγουδάμε τη θάλασσα
κοιτώντας το ασημένιο σύννεφο
πλάι στ’ ανοιξιάτικο φεγγάρι.
Ακούσαμε το τραγούδι της θάλασσας
και δε μπορούμε πια να κοιμηθούμε.


…μετέωρο κατάφωτο ασίγαστο
το τραγούδι της θάλασσας.
Χαλκάς δε στέκει στους αστράγαλους της θάλασσας,
χαλκάς δε στέκει στη θαλασσινή καρδιά μας.
Θάλασσα, θάλασσα
καθώς εσύ, έτσι κ’ εμείς
δε θα υποκύψουμε στη νύχτα
και στον ύπνο.


Δε θα καταδεχτούμε να φωνάξουμε:
Νικήσαμε για πάντα..

Από το " Εμβατήριο του ωκεανού " του Γιάννη Ρίτσου

 

        Η ανθρώπινη ιστορία τέλος δεν έχει. Ούτε το ταξίδι έχει Ιθάκη.

        Ο δρόμος της εξέλιξης είναι πορεία ασίγαστης αντοχής, διάρκειας ατέρμονης χωρίς χρονικά ορόσημα με νίκες που έρχονται για να ξεπεραστούν αφού το "για πάντα" ο χρόνος δεν το ξέρει κι ο άνθρωπος που απ' τα τέσσερα στάθηκε στα δύο το πάντα το περιφρονεί.

        Αυτά βλέπει ο ποιητής στο αγνάντιο της θάλασσας που στιγμή δεν ησυχάζει καθώς το κύμα πάει κι έρχεται, ηρεμεί και δυναμώνει σε μια αδιάρρηκτη συνέχεια που αναπαμό δεν έχει. Πύλη της ελευθερίας, σύμβολο της αέναης αναζήτησης και της ανθρώπινης περιπέτειας, ατομικής και συλλογικής, η θάλασσα είτε όταν ντύνεται τα χρώματα μιας ζωγραφιάς, είτε όταν γίνεται στίχος και τραγούδι, ενσαρκώνει το όνειρο και το ταξίδι για τον τέλειο παράδεισο μιας χαμένης μυθικής Ατλαντίδας. Έναν παράδεισο όχι ουράνιο αλλά επίγειο. Που δεν έρχεται απ' το χθες του θρύλου κι απ' το παρελθόν της ιστορίας αλλά από το μέλλον που μας ανήκει και μας περιμένει για να το κάνουμε δικό μας.

 

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση