2018Adimitrioutext ImgL


 

“Ό,τι είναι το χρώμα για μια εικόνα, είναι ο ενθουσιασμός για τη ζωή”, έγραφε ο Βαν Γκογκ σε μια επιστολή του. Αυτός που δεν έζησε “ζωή χαρισάμενη”, που δεν του χάρισε η ζωή ούτε τη χαρά να πωλούνται οι πίνακές του, που πέθανε με το μυαλό του γεμάτο αντιφάσεις και την ψυχή του βαθειά διαταραγμένη.

pezodromos dimitriou

Αυτός που δεν γοητεύτηκε από τις κλασσικές αντιλήψεις περί χρωματικών αρμονιών, που το χρώμα έβγαινε μέσα από τη λογική αντάμα μ έναν παραλογισμό αχαλίνωτο, χωρίς όρια.

        Ο 20ος αιώνας αποθέωσε το χρώμα, στην αναζήτηση ενός “άρτιου αποτελέσματος” το έκανε αντικείμενο ιδιαίτερης μελέτης. Λένε, πως η χρωματική αρμονία δίνει την αίσθηση της τάξης και της ισορροπίας. Ποιας όμως τάξης και ποιας ισορροπίας σε ένα ραγδαία μεταβαλλόμενο κόσμο; Πώς διαβάζεται το χρώμα που στιγμή δεν μένει ασάλευτο; Πώς μπορεί να αιχμαλωτισθεί για τη δημιουργία αισθημάτων, αφού τα ίδια τα αισθήματα πλέουν αέναα στο άπειρο; Το θαλασσί μιας θαλασσογραφίας ποτέ δεν είναι θαλασσί. Το μαύρο του πένθους αναδεικνύει όσο κανένα άλλο χρώμα το εκτυφλωτικό λευκό φως.

        Αγάπησα πολύ κι ας μη τα καταλαβαίνω τα χρώματα. Τ' αφήνω να με παρασύρουν όπου θέλουν αυτά, να με μαγεύουν, να με λυτρώνουν, να με συνθλίβουν, να με αναγεννούν, όπου κι αν ζουν, πότε πλάι στην ηρεμία ενός τοπίου, πότε πίσω από την κίνηση μιας κόκκινης σημαίας, πότε βαθειά κρυμμένα στην έκφραση ενός προσώπου. Παντού. Ακόμη και μέσα στη φασαρία ενός εμπορικού πεζόδρομου.

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση