dimitriou top banner 2019

 

 

 

ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ ΑΝΤΩΝΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

 

 

Αντώνη Δημητρίου: Κάθε στίχος και μια ζωγραφιά

1 9 7 9

9Χ10 εκ. Νερομπογιά σε ανεπεξέργαστο κάμποτο πανί.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Ποιήματα  και ζωγραφιές

 

Αδειάζει την ψυχή του ο βιολιστής για να γλυκάνει τις ψυχές των περαστικών. Μπας και κάποιοι συγκινηθούν και πούνε, ε, καλλιτέχνης είναι, αξίζει τη δεκάρα μας. Κι εκείνος παίζει, παίζει, παίζει, τον ίδιο το σκοπό: Άγια Νύχτα και ξανά Άγια Νύχτα, μέχρι που το χέρι κουράζεται ν' ανεβοκατεβαίνει και το πόδι κουράζεται από την ακινησία. Πόσες πενταροδεκάρες

 

violiatis dimitriou

πέσανε στη θήκη του βιολιού;

        Άγιες Νύχτες χιλιάδες έχουν περάσει. Μόνο που για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας και η νύχτα δεν είναι άγια και φωτεινή και η μέρα είναι γεμάτη μαυρίλα. Φτώχεια, αρρώστιες, ξενιτεμοί, βαρβαρότητα, πόλεμοι. Κι εμείς προσπαθούμε να ξορκίσουμε το κακό με προσευχές και με νηστείες. Υμνώντας με όλα τα χρώματα κι όλες τις μελωδίες της γης αρκούμαστε στην ελεημοσύνη κι ελπίζουμε στην ευσπλαχνία κρατώντας το χέρι απλωμένο.

        Οι ήχοι του βιολιού πλανώνται στον αέρα. Και η ψυχή κάποιων φτωχών γλυκαίνεται από το άκουσμα και ντρέπεται που δεν υπάρχει περίσσευμα ούτε μιας δεκάρας για το πιάτο του βιολιστή. Οι έχοντες από την άλλη ικανοποιούνται από το μεταλλικό ήχο της δεκάρας που πέφτει μπροστά στο βιολιστή και βιαστικά απομακρύνονται για να μη μολυνθούν από την ξένη δυστυχία.

        Ατέλειωτες εδώ και αιώνες οι επαναλήψεις της ίδιας ιστορίας. Μέχρι να καταλάβουμε ότι από τις Άγιες Νύχτες το μόνο που έχουμε να ελπίζουμε είναι τα ψίχουλα που θα πέσουν από το τραπέζι του Λάζαρου. Μέχρι να καταλάβουμε πως μέσα στη νύχτα δεν έχουμε καμιά ελπίδα για ν' αγιάσουμε.

        Αντίθετα μοναδική ελπίδα μας είναι η Άγια Μέρα, που δε θάρθει από μόνη της, αν δεν τη φέρουμε εμείς, αν δεν τη δημιουργήσουμε εμείς οι ίδιοι με τα χέρια μας, με το μεράκι μας, με τον αγώνα μας. Η πραγματική Άγια Μέρα, που ούτε οι καλλιτέχνες, ούτε κανένας άνθρωπος στη γη θα είναι ψωμοζήτουλας. Η Μέρα που όπως προανήγγειλε ο Μαρξ, ο ποιητής θα ψαρεύει και ο ψαράς θα γράφει ποιήματα. Κι αυτό δεν είναι ουτοπία αλλά πραγματικότητα που θα συμβεί όταν η ευτυχία όλης της ανθρωπότητας γίνει χρέος και ευθύνη δική μας.

        Τότε όλες οι μέρες και οι νύχτες Άγιες θα 'ναι.

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση