2018Adimitrioutext ImgL


 

«Με ρωτούν κάθε τόσο τι είναι η ποίηση. Η ποίηση ορέγεται ύψος. Αλλά τι είναι ύψος; Μπορεί να είναι τα Μετέωρα μπορεί να είναι το πιο ταπεινό κουτούκι” έλεγε ο Νίκος Καρούζος. Νομίζουμε πως δεν είναι μόνο η ποίηση αλλά η τέχνη γενικότερα που ορέγεται ύψη. Και τα ύψη των σκοτεινόχρωμων βράχων των Μετεώρων δομημένων πριν δεκάδες εκατομμύρια χρόνια από την τεχνίτρα φύση συγκλόνισαν

meteora dimitriou

και θα συνεχίσουν να συγκλονίζουν κάθε καλλιτεχνική ψυχή. Πάνω σ' αυτούς του βράχους μεγαλούργησε ένας μεγάλος ζωγράφος, ο Θεοφάνης Κρης, ή Θεοφάνης Μπαθάς ή Στρελίτζας. 

        Από την Κρήτη ξεκίνησε ο Θεοφάνης, η μεγαλύτερη φυσιογνωμία της εικονογραφίας του πρώτου μισού του 16ου αιώνα. Μαΐστορας της Κρητικής σχολής μπολιάζοντας την τέχνη του με τεχνικές της Αναγέννησης σκαρφάλωσε στα Μετέωρα και κατέθεσε την τέχνη του υπογράφοντας μάλιστα τα έργα του, κάτι που σπάνια έκανε. Λίγα χρόνια μετά τον άλλο μεγάλο Κρητικό ζωγράφο, που υπέγραφε στη Δύση τα έργα του “Δομήνικος Θεοτοκόπουλος Κρης” δεν χρησιμοποιεί την εικαστική του παιδεία σαν βάση για να δημιουργήσει τη δική του Αναγεννησιακή μανιέρα, αλλά το αντίθετο. Δανείζεται στοιχεία από την ανθρωποκεντρική Αναγέννηση και ζωντανεύει τις μορφές που δημιουργεί. Φτιάχνει αγίους που είναι άνθρωποι με σάρκα και οστά, που κινούνται μέσα στην ακινησία τους, που ενώ δεν έχουν σκιά, το φως τους αναδύεται μέσα από τη σκιά εκφράζοντας το βίο και το μήνυμά τους. 

        Μέγας δάσκαλος της ζωγραφικής παραμένει ο Θεοφάνης ο Κρης για όσους συμμερίζονται την άποψη πως η τέχνη μπορεί να ανέρχεται σε μεγάλα ύψη ανεξάρτητα από το αν ο καλλιτέχνης είναι στρατευμένος στο στατικό θρησκευτικό ή στο δυναμικό επαναστατικό του πιστεύω. 

        Το δέος μπροστά στο “υψηλό” των Μετεώρων διπλασιάζεται καθώς πατάμε το βράχο στη Μονή του Αγίου Νικολάου, το βράχο που πατούσε ο Θεοφάνης για να καταθέσει τη δική του καινοτόμα άποψη για την τέχνη.

 

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση