2018Adimitrioutext ImgL


 

Νυχτερινό

Παντού σε πάνε οι σκιές της νύχτας
Στόχο έχουν να σε ξεγελάσουν.
Μπέσα δεν έχουν οι σκιές,
ακόμη κι οι ασάλευτες.
Γκριζάρουν ουρανό και γη.
Τις μαγικές μας λέξεις αφανίζουν
Βυθίζουνε τη μουσική μας στη σιωπή

nyxterino dimitriou

Δες τη φιγούρα που παραμονεύει
κάτω από τη φυλλωσιά του ονείρου.
Μοιάζει απειλή και τη φοβάμαι.
Πρέπει όμως να την προσπεράσω.

Δεν εμπιστεύομαι εκείνη τη φωτεινή ανάσα
που τρεμοπαίζει κάτω απ' το φως του ηλεκτρικού
παραμιλώντας.
Ψέμματα λέει, δεν είναι αυτή το φως,
κι εγώ εύκολα δεν ξεγελιέμαι.

Νύχτα το χθες παραμονεύει την ελπίδα.
Θανατερά τη σφίγγει στην ατσάλινη αγκαλιά του.
Κι αυτή πονάει, θλίβεται, ματώνει.
Στιγμή δεν παύει όμως ν' αντιστέκεται
πάντα με το φρεσκοπλυμένο της χαμόγελο.

Νύχτα πορεύονται τα βήματα του ονείρου
βαλτώνουν μεθυσμένα
πότε στο ένα τέλμα, πότε στ' άλλο.

Οδηγημένα απ΄ την πυξίδα της καρδιάς τους
ακολουθούν το μονοπάτι που ζωή μοσχοβολάει.
Νύχτα οι καρδιές οικοδομούν το αύριο,
Νύχτα το φως ο ορίζοντας γεννάει
μια δρασκελιά προτού χαράξει μόνο.

Αντώνη Δημητρίου

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση