2018Adimitrioutext ImgL


 

ΤΟ ΝΕΡΟ ΘΥΜΑΤΑΙ

Γιάννη Ασημακόπουλου

 Το νερό θυμάται, ανεβαίνει στον ουρανό κι από ‘κει ψηλά αποφασίζει να

πέσει, να φτάσει στα υπόγεια, να φτιάξει λίμνες, ποταμούς, να πλουτίσει

τη θάλασσα με αναμνήσεις, εικόνες, λαλιές που άρπαξε απ’ τον αέρα

καθώς ταξίδευαν.

fonissa DIOTI

Ξέρει από πάντα, μαθαίνει, σωπαίνει κι όπου και αν φτάσει, παίρνει

μορφή: γίνεται δάκρυ, πάχνη πρωινή, φιλί.

Θυμάται που σταγόνα αίμα έχει κυλήσει στους πολέμους, ποτάμι που έχει

ποτίσει τα χωράφια, βροχή που ξέπλυνε τους δρόμους.

Θυμάται κάθε κορμί ξεχωριστά που μέσα του έχει διατρέξει.

Θυμάται τις χαρές που γάργαρο κερνιόταν σε ποτήρια, τις ώρες που

ζωντάνευε τους διψασμένους.

Θυμάται και τότε που σου δρόσισα το πρόσωπο.

 

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση