2018theamatatext


 

Πάμε θέατρο;
- Έ και δεν πάμε !.. Τι παίζει;
Κάπως έτσι βλέπουμε μερικές φορές το θέμα. Καιρός για κανένα μπανάκι και για λίγη κουλτούρα. Και κάπου εκεί ανάμεσα παίρνουμε και γεύσεις από αρχαίες τραγωδίες, που “διδάσκονται” μέσα από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Για κάθε τραγωδία

oidipodas ImgL

έχουν δοθεί διαφορετικές ερμηνείες, άλλες σε μια προσπάθεια να προσεγγίσουν την αρχαία εποχή και άλλες με στόχο λίγο ως πολύ να βρουν τα κοινά σημεία του τότε με το σήμερα.
Και να, που με το «Οιδίπους – Ο μύθος της Ιστορίας του Κόσμου όπως τον είπαν οι Έλληνες» από το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας ταράζονται τα νερά.

        Μια νέα “διδασκαλία” προβάλλει μέσα από τη σύνθεση επτά τραγωδιών¨: του Σοφοκλή «Οιδίπους Τύραννος», «Οιδίπους επί Κολωνώ» και «Αντιγόνη», των τραγωδιών του Ευριπίδη «Φοίνισσες», «Βάκχες» και «Ικέτιδες» και της τραγωδίας του Αισχύλου «Επτά επί Θήβας».
        Προσπαθώντας να μαντέψουμε τι σημαίνει “σύνθεση” επτά τραγωδιών σε μία, αυτό που πρώτο έρχεται στο νου μας είναι πως ίσως πρόκειται για κάποια περιληπτική συρραφή που έχει σκοπό να μας δώσει τη συνολική εικόνα της ιστορίας του οίκου των Λαβδακιδών. Το εγχείρημα όμως του σκηνοθέτη Σταύρου Τσακίρη έχει πραγματικά υψηλό και πρωτοποριακό στόχο. Αφήνοντας στην άκρη τις μέχρι σήμερα αφηγήσεις του μύθου που βασίστηκαν σε ψυχαναλυτικές ερμηνείες, η “σύνθεσή” του μας προτείνει μια άλλη ανάγνωση. Χωρίς να χάνεται η υψηλή αισθητική συγκίνηση, ο έλεος και φόβος για την κατάληξη του τραγικού ήρωα, μας ζητάει παρακολουθώντας προσεχτικά την εξέλιξη του μύθου να βρίσκουμε εκείνα τα στοιχεία, που θα μας βοηθήσουν να ιχνηλατήσουμε μέσα στο χρόνο την ιστορική πορεία του ανθρώπου και το αργό του βάδισμα από ένα στάδιο κοινωνικής εξέλιξης σε ένα άλλο. Να κατανοήσουμε πώς από το φυλετικό σύστημα , την κοινωνία των γενών, πέρασε στην επόμενη μορφή της κοινωνικής του συγκρότησης, στην πολιτική κοινωνία, στο κράτος. Από το εθιμικό άγραφο δίκαιο των γενών και των φυλών στο γραπτό δίκαιο του άστεως. Από το συμβούλιο των ελεύθερων και τη θέληση του πραγματικού "ένοπλου λαού" στη θωρακισμένη σε θεσμοθετημένα κρατικά όργανα δημόσια εξουσία. Από το νομαδικό βίο στη μόνιμη εγκατάσταση και στην καλλιέργεια της γης.

        Ο σκηνοθέτης μας προτείνει, όπως λέει, να διαβάσουμε το πόνημά του "ως την ελληνική εκδοχή για τη δημιουργία του κόσμου και την οργάνωση των πρώτων ανθρώπινων κοινωνιών." Μια ιστορία λοιπόν μέσα σε μιαν άλλη με τη γοητεία του μύθου να πηγαίνει χέρι χέρι με την ιστορική πραγματικότητα.

Πάμε θέατρο;

Ναι πάμε να παρακολουθήσουμε το «Οιδίπους – Ο μύθος της Ιστορίας του Κόσμου όπως τον είπαν οι Έλληνες».

Και πάμε για πολλούς λόγους. Ο πιο βασικός για μας είναι να πάμε όχι μόνο γι αυτά που φαίνονται αλλά κυρίως γι αυτά που στη συγκεκριμένη παράσταση διαφαίνονται. Το τραγικό ήταν και είναι το αποτέλεσμα της σύγκρουσης αντιτιθέμενων δυνάμεων που κάποια στιγμή βρίσκονται αντιμέτωπες και συγκρούονται. Και δε χρειάζεται πολύς νους για να καταλάβουμε ότι σε μια κοινωνία, όπου δεν είχαν εμφανιστεί ακόμα τα φαινόμενα της εξουσίας, της καταπίεσης και εκμετάλλευσης δε θα 'ταν δυνατό να υπάρχουν και οι προϋποθέσεις για την εκκόλαψη του τραγικού στοιχείου. Άρα το τραγικό αποτελεί έκφραση ορισμένου τύπου κοινωνικών σχέσεων που τις βρίσκουμε μόνο στις ταξικές κοινωνίες. Πίσω από την πλαστή φανταστική διήγηση των μύθων κρύβεται, λοιπόν, μια πραγματικότητα την οποία καλούμαστε να διερευνήσουμε. Τίποτα δε σερβίρεται έτοιμο. Διερευνούμε με εργαλείο τα ερεθίσματα της παράστασης αλλά και με τις αποσκευές που κουβαλάει ο καθένας μας μέσα του.
- Πάμε λοιπόν θέατρο;
- Ναι!... Πάμε να παρακολουθήσουμε το «Οιδίπους – Ο μύθος της Ιστορίας του Κόσμου όπως τον είπαν οι Έλληνες». Διότι σήμερα ο κόσμος ζώντας σε μια μεταβατική περίοδο περνά από μια ξεπερασμένη εποχή σε μια νέα, ποιοτικά διαφορετική. Μια εποχή που ο άνθρωπος δε θα είναι έρμαιο μιας βούλησης εξωγενούς, σκοτεινής και άτεγκτης, όπως συνέβαινε με τους τραγικούς ήρωες των αρχαίων τραγωδιών, αλλά κύριος της τύχης του και δημιουργός του πεπρωμένου του θα προχωρεί μέσα από τη συνειδητή του δράση στην κατάργηση της εποχής της βαρβαρότητας και στη δημιουργία του νέου κόσμου.

 


Σκηνοθεσία-Σύνθεση κειμένου: ΣΤΑΥΡΟΣ Σ. ΤΣΑΚΙΡΗΣ
Σκηνικά: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΨΥΧΟΥΛΗΣ

Ιοκάστη: ΜΑΡΙΑ ΚΙΤΣΟΥ

Οιδίπους: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΑΛΟΣ
Κρέων: ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΣ
Αντιγόνη: ΛΕΝΑ ΔΡΟΣΑΚΗ
Ετεοκλής: ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΠΑΥΛΟΥ 
Πολυνείκης: ΜΑΝΟΣ ΚΑΡΑΤΖΟΓΙΑΝΝΗΣ
Αίμων: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΓΩΝΗΣ
Θησέας: ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΥΛΙ
Αίθρα: ΝΑΝΣΥ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Αγγελος: ΕΛΕΝΗ ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΥ
και
Οιδίπους ΙΙ-Τειρεσίας: ο ΤΑΚΗΣ ΧΡΥΣΙΚΑΚΟΣ

 

Σταθμοί περιοδείας

Πάτρα, 
Ρωμαϊκό Ωδείο
19-20 Ιουλίου & 14-15 Σεπτεμβρίου
Ώρα: 9:30

Αθήνα
Κηποθέατρο Παπάγου
22 Ιουλίου
Ώρα: 9:00

Αθήνα
Βύρωνας, Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη
23 Ιουλίου
Ώρα: 9:00

Θεσσαλονίκη,
Θέατρο Δάσους
25 Ιουλίου
Ώρα: 9:15

Κοζάνη
Δημοτικό υπαίθριο θέατρο Κοζάνης
26 Ιουλίου
Ώρα: 9:30

Αλεξανδρούπολη
Θεατρο Οικοπάρκου Αλτιναλμάζη
28 Ιουλίου
Ώρα: 9:30

Καβάλα
Θεατρο Κάστρου Καβάλας
21 Ιουλίου
Ώρα: 9:30

Δίον, 
Αρχαίο Θέατρο Δίου
1 Αυγούστου
Ώρα: 9:00

Λάρισα, 
Κηποθέατρο Αλκαζάρ
2 Αυγούστου
Ώρα: 9:00

Βόλος 
Δημοτικό Θέατρο Βόλου
3 Αυγούστου
Ώρα: 9:30

Χαλκίδα, 
Δημοτικό θέατρο Ορέστη Μακρή
7 Αυγούστου
Ώρα: 9:00

Οινιάδες,
Αρχαίο θέατρο Οινιάδων
19 Αυγούστου
Ώρα: 9:15

Γιάννενα,
Υπαίθριο θέατρο Ε.Η.Μ. Φρότζος
20 Αυγούστου
Ώρα: 9:30

Αρχαία Ήλιδα,
Νέο Θέατρο Αρχαίας Ήλιδας
22 Αυγούστου
Ώρα: 9:15

Καλαμάτα,
Αμφιθέατρο Κάστρου Καλαμάτας
23 Αυγούστου
Ώρα: 9:30

Τρίπολη,
Θέατρο Άλσους Αγίου Γεωργίου
24 Αυγούστου
Ώρα: 9:15

Αθήνα 
Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας
6 Σεπτεμβρίου
Ώρα: 9:15

 

 

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση