texni-banner

 

Οι απόψεις που εκφράζονται στα άρθρα αποτελούν προσπάθεια προσέγγισης της αλήθειας. Παρατηρήσεις , υποδείξεις, συμπληρώσεις, και διορθώσεις, που θα μπορούσαν να βοηθήσουν σ' αυτή την κατεύθυνση είναι ευπρόσδεκτες.

 


 

        Σαν σήμερα, 13 Οκτώβρη του 1985 έφυγε από τη ζωή ο Τάσσος Α, ο κορυφαίος Έλληνας χαράκτης και ζωγράφος. «Όπου το δίκιο πολεμούσε την αδικία, όπου το φως διέλυε το σκοτάδι ο Α. Τάσσος ήταν παρών.

tassos a ImgL

Στα μαθήματά του τόνιζε: "Κάθε χαραγματιά μας είναι φως μέσα στο σκοτάδι"».


        Η ζωγράφος και μαθήτριά του Ε. Σπηλιώτη μιλώντας για το έργο του Τάσσου Α. έλεγε: «Η ζωή μας είναι γεμάτη με ανθρώπους, παρουσίες και απουσίες που έρχονται και φεύγουν, που ή ξεχνιούνται και χάνονται χωρίς να αφήσουν ίχνος κανένα ή που αφήνουν ανεξίτηλο το στίγμα τους, ριζώνουν και ενσωματώνονται φανερά ή διακριτικά στο βίο μας, παίζουν ρόλο, τον διαμορφώνουν και τον καθορίζουν. Λένε πως η Μνημοσύνη είναι εκείνη που επιλέγει, που διατηρεί και προστατεύει από το χρόνο και τη λήθη μόνο ό,τι αξίζει να επιζήσει, μόνο εάν υπάρχει λόγος γι' αυτό. Κι αν απόψε εδώ εμείς μέσα από τη μνήμη θυμόμαστε τον Α. ΤΑΣΣΟ, τον ιδιαίτερο άνθρωπο, τον μεγάλο καλλιτέχνη - χαράκτη, και τον σπάνιο για μένα δάσκαλο, είναι γιατί υπάρχει λόγος καλός και ωραίος. Είναι γιατί το έργο της ζωής του και η ίδια του η ζωή, η χάρις που του δόθηκε, ο χρόνος και τα χαρίσματά του, δεν σπαταλήθηκαν άσκοπα, μόνο αξιοποιήθηκαν στο έπακρο. Η δωρικότητα και το ήθος του κι όλα όσα προστέθηκαν με τη δουλειά του αποτυπώθηκαν στο έργο του, διαπερνούν την τέχνη του, ζουν και πάλλουν: τα πολύτιμα ξύλα του, τα πολύτιμα χαρτιά του, τα μελάνια, τα άσπρα και τα μαύρα του, η Ελλάδα, οι πικρίες μα και η δύναμή της, η οδύνη και η υπερηφάνειά της, ο θυμός και τα σπαθιά, η τρυφερότητα και τα στολίδια των γυναικών του, αρμονικά κι αντίθετα όπως όλα, όπως η ζωή, η δική του αλήθεια, οι δικές του αγωνίες, ο κόσμος του, αποτυπώθηκαν χαρακτικά κι εξακολουθούν να μαγεύουν».


        Τα έργα του Τάσσου Α. διαχρονικά, πρωτότυπα, δυναμικά, λαϊκά και βαθειά ανθρώπινα είναι ένας ύμνος στη Μητέρα, στη Γυναίκα, στην Αντίσταση, στην Ειρήνη, στη μάχη για ένα καλύτερο κόσμο. Κραυγή διαμαρτυρίας για τη χούντα, τον πόλεμο στο Βιετνάμ, τη διχοτόμηση της Κύπρου μήνυμα αγωνιστικότητας και ελπίδας για το αύριο αποτελούν μια μεγάλη παρακαταθήκη, που πρέπει να τη διαφυλάσσουμε σαν ακριβό κειμήλιο, να τη μελετάμε και να την προβάλουμε ώστε να τη γνωρίσουν όσο γίνεται περισσότεροι άνθρωποι του μόχθου, ιδιαίτερα οι νέες γενιές.

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση