Print

Η διανόηση είναι το κοινωνικό στρώμαπου ασχολείται κυρίως με την πνευματική εργασία. Το στρώμα αυτό δεν είναι ομοιογενές και τα άτομα που το αποτελούν ανήκουν σε διαφορετικές τάξεις.

Στο δουλοκτητικό και στο φεουδαρχικό σύστημα διανόηση ήταν μόνο η άρχουσα τάξη. Στο καπιταλιστικό σύστημα δημιουργήθηκε η ανάγκη αντικατάστασης της χειρωνακτικής εργασίας

από την πνευματική. Σε ολοένα και περισσότερες εργασίες απαιτείται ανώτερη και ανώτατη μόρφωση . Αυτό έχει σαν συνέπεια την ανάπτυξη ενός νέου στρώματος, την εργατική διανόηση.

Έτσι η μεγάλη πλειοψηφία αυτών που ασχολούνται με την πνευματική εργασία είναι προλετάριοι, δηλαδή άνθρωποι που δεν διαθέτουν δικά τους μέσα παραγωγής και ζουν μόνο από τη μισθωτή τους εργασία.

Ένα τμήμα αυτής της νέας πλειοψηφίας έχει την ψευδαίσθηση πως ανήκει στην άρχουσα τάξη, δηλαδή πως τα συμφέροντά της ταυτίζονται με τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Δεν αντιλαμβάνεται ότι κριτήριο για την ταξική τοποθέτηση ενός ατόμου δεν είναι το μορφωτικό του επίπεδο αλλά η θέση του στην παραγωγική διαδικασία, αν δηλαδή διαθέτει μέσα παραγωγής ή όχι. Μόνο ένα μικρό τμήμα της διανόησης ανήκει στην αστική τάξη ή έχει κοινά συμφέροντα με αυτήν,

Στην εργατική διανόηση ανήκουν άτομα που προσφέρουν πνευματικές εργασίες, υψηλού τεχνολογικού επιπέδου, ερευνητές, επιστήμονες, ακόμη και καθηγητές Πανεπιστημίου, που ο μισθός τους δύσκολα καλύπτει τις ανάγκες τους. Αυτοί έχουν κοινά συμφέροντα με την εργατική τάξη και δέχονται από την αστική τάξη τον ίδιο ή και μεγαλύτερο βαθμό εκμετάλλευσης. Παρόλα αυτά συχνά παίρνουν αντιδραστικές θέσεις, αντιμετωπίζουν εχθρικά το εργατικό κίνημα, επιδεινώνοντας με αυτό τον τρόπο και τη δική τους ζωή.