provlimatismoi top banner 2019

Όταν το απόγευμα της 4ης Μαίου στην πολυσύχναστη πλατεία Haymarket στο Σικάγο ξεκίνησε κάτω από ψιλόβροχο η συγκέντρωση 6.000 περίπου απεργών με ομιλητή τον μαχητικό ηγέτη των εργατών Ώγκαστ Σπάις, τίποτα δεν προμηνούσε την εξέλιξη.

 Με τα μνημόνια να διαδέχονται το ένα το άλλο και τη ζωή του λαού να υποβαθμίζεται και να εξαθλιώνεται καθημερινά μια σκέψη περνάει από το μυαλό του καθενός. Όλοι λίγο ως πολύ λένε πως αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί. 

Αρκεί μια δήλωση ή ένα άρθρο κάποιου επώνυμου και αμέσως αυτό περνάει στο διαδίκτυο και διαδίδεται αστραπιαία μέσα από τα ΜΜΕ και τα “κοινωνικά δίκτυα” σε εκατομμύρια ανθρώπους. Κάπως έτσι διαδόθηκε και το άρθρο του μεγάλου φυσικού επιστήμονα Στίβεν Χόκινγκ ,που δημοσιεύτηκε στο Guardian και χαρακτηρίζεται σαν άρθρο “αυστηρώς πολιτικού περιεχομένου” καθώς μιλάει “για όλους και για όλα".

Με μεγάλη σοφία έβλεπε ο Μπέρτολ Μπρεχτ τους καθημερινούς αγώνες του λαού και τις μεταπτώσεις στην αγωνιστική του διάθεση. Οι σκέψεις του μας δίνουν την εντύπωση, πως ζει και βλέπει, ότι και σήμερα μόνο ένα μικρό μέρος του λαού αγωνίζεται δυναμικά για τη ζωή και τα κοινωνικά προβλήματα.

        Μια φωτογραφία από το παρελθόν μερικές φορές δεν είναι απλά εικόνα μιας στιγμής αλλά έναυσμα για ένα σοβαρό προβληματισμό, κάτι που μπορεί να ταράξει τα νερά, να μας κάνει να σκεφτούμε βαθύτερα τα σημερινά μας προβλήματα.

  aris44 ImageFREE

Οι αλήθειες για το '21 από το στόμα του Άρη Βελουχιώτη
από τον ιστορικό του λόγο στη Λαμία λίγο μετά την απελευθέρωση του '44

......H χώρα μας ξεσηκώθηκε και ξαναγένηκε πάλι λεύτερη. Αυτό κανείς δεν το ήθελε. Ούτε οι ξένοι βασιλιάδες ούτε οι ντόπιοι κοτζαμπάσηδες. Οι ξένοι δεν το θέλανε, γιατί φοβισμένοι από τη γαλλική επανάσταση χτυπούσαν όλες τις εξεγέρσεις και δημιούργησαν γι αυτό μεταξύ τους την Ιερή Συμμαχία. Οι ντόπιοι κοτζαμπάσηδες γιατί τα είχανε καλά με τους Τούρκους και ξεζουμίζανε το λαό. Μα ο ελληνικός λαός δε θάτανε αυτός ο λαός , ο λαός δηλ.της χώρας της λευτεριάς και του πολιτισμού, αλλά λαός της ζούγκλας αν δεν έβγαζε μέσα από τα σπλάχνα του τους αρχηγούς εκείνους, που θα τον οδηγούσανε στη λευτεριά του. Όπως βλέπετε λοιπόν, όλοι ξένοι και ντόπιοι πάλεψαν για να μην ξεσηκωθεί ο λαός κι αποχτήσει τη λευτεριά του. Μέσα στα χρόνια της σκλαβιάς δε σταμάτησαν οι αγώνες. Μικροί ή μεγάλοι. Ένοπλοι ή όχι. Κι ύστερα μέσα απ αυτό το λαό ξεπήδησε ο μεγάλος βάρδος της επανάστασης, που ύμνησε με τα τραγούδια του την ιδέα της εξέγερσης του έθνους, ο πρόδρομος της φιλικής εταιρείας: ο Ρήγας. Η αντίδραση τον σκότωσε πριν προλάβει να φέρει σε πέρας τις αρχές του. Μα ο σπόρος που έσπειρε βλάστησε σύντομα. Σε λίγο η Φιλική Εταιρεία έγινε κι αγκάλιασε χιλιάδες Έλληνες. Ας ούρλιαζε η αντίδραση. Ας υπόγραφε άτιμα χαρτιά, σαν αυτό που υπογράφηκε στη διάσκεψη της Βιέννης στα 1815, κάτω από το οποίο έβαλε την υπογραφή του κι ο πολύς Γιάννης Καποδίστριας και διαλάμβανε ότι όχι μόνο δε θα ευνοηθεί και επιτραπεί ένα εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα στην Ελλάδα μα και ότι θα πνιγεί στο αίμα αν ξεσπάσει.

        Ο Γιάννης Καποδίστριας που μας τον παρουσιάζουν στα σχολειά σαν μεγάλο και τρανό με προτομές και πορτραίτα είναι ο πρώτος καταστροφέας της Ελλάδας. Μα ό,τι έκανε δεν το έκανε σαν Καποδίστριας, μα σαν εκπρόσωπος όλης της ελληνικής αντίδρασης. Ας ούρλιαζε λοιπόν μαζί με τη διεθνή και η ντόπια αντίδραση κι ας υπογράφανε άτιμα χαρτιά. Τίποτα δεν ήτανε ικανό να συγκρατήσει τη φλόγα για τη λευτεριά, που έκαιγε μέσα στις καρδιές του λαού μας. Έτσι στα 1821, ύστερα από κόπους και θυσίες και χάρη στον ενθουσιασμό και τη φλόγα του Παπαφλέσσα, που χρησιμοποίησε όλα τα μέσα ακόμα και τη ψευτιά, κηρύσσοντας την εξέγερση, ξεσηκώθηκε πρώτος ο Μοριάς. Στο άκουσμα της εξέγερσης όλοι οι ισχυροί τρόμαξαν. Οι κοτζαμπάσηδες όμως βλέποντας ότι δεν τους ήτανε δυνατό να συγκρατήσουνε το λαό και φοβούμενοι την οργή του αναγκάστηκαν να κόψουν τη συνεργασία τους με τους καταχτητές και για να ευνουχίσουνε το λαϊκό απελευθερωτικό κίνημα πήρανε όλοι μέρος στην επανάσταση κι έτσι αυτή πήρε χαρακτήρα πανεθνικό.

        Οι τρανοί της γης τρόμαξαν και χρησιμοποιώντας όλα τα τερτίπια προσπάθησαν να πνίξουν την επανάσταση. Μα γελάστηκαν. Επί 7 ολόκληρα χρόνια πάλεψαν οι προπάτορές μας παρά το γεγονός ότι η ελληνική αντίδραση δυο φορές, το 1823 και 1825, οργάνωσε τον εμφύλιο πόλεμο για να σπάσει ακριβώς τους αγώνες αυτούς. Έτσι οι πρόγονοί μας ανάγκασαν όλους τους εχθρούς μας να γλύψουν εκεί που έφτυσαν και ν΄ αναγνωρίσουν τους αγώνες μας και τη ανεξαρτησία μας.

        Κανείς δεν πίστευε προηγούμενα σ΄ αυτό το θαύμα που συντελέστηκε από τις ίδιες τις δυνάμεις και τα μέσα του λαού. Άλλοι περίμεναν να τους έλθει η λευτεριά από τη Ρωσία κι άλλοι από τη μεγαλοψυχία των βασιλιάδων της Ευρώπης. Μα η επανάσταση απόδειξε ότι αυτή μόνη της χάρισε τη λευτεριά της πατρίδας μας. Τα παραμύθια του φιλελληνισμού , χάρη στον οποίο αποκτήσαμε δήθεν τη λευτεριά μας, εφευρέθηκαν μόνο και μόνο για να γίνει πιστευτό ότι η πατρίδα μας λευτερώθηκε όχι από τις ίδιες της τις δυνάμεις, μα από τους ξένους. Υπήρξαν βέβαια φιλέλληνες που αγωνίστηκαν, πολέμησαν κι έχυσαν το αίμα τους για τη λευτεριά της πατρίδας μας. Τιμή και δόξα σ΄ αυτούς κι αιώνια ας είναι η ευγνωμοσύνη του έθνους. Μα αυτοί υπήρξαν μεμονωμένα άτομα μονάχα. Η θεωρία του οργανωμένου φιλελληνισμού είναι καθαρό παραμύθι.

        Με την επικράτηση της επανάστασης αμέσως οι δικοί μας κοτζαμπάσηδες επιβλήθηκαν πάνω στη χώρα μας. Η αντίδραση, ντόπια και ξένη, για να ευνουχίσει το λαϊκό χαρακτήρα του κινήματος και να επιβάλλει νέα σκλαβιά χρησιμοποίησε όλα τα μέσα. Και στο τέλος το πέτυχε...

 

        Το άκουσα σε μια ραδιοφωνική εκπομπή. Εκείνο που μου έκανε εντύπωση ήταν πως κάτι παρόμοιο βλέπουμε, διαβάζουμε, ακούμε και επαναλαμβάνουμε καθημερινά με τον ένα ή το άλλο τρόπο: “Χάθηκε ο ανθρωπισμός στο σύγχρονο κόσμο”.

Τίτλος

 Μαρξ: Ο άνθρωπος που ανακάλυψε το νόμο εξέλιξης της ανθρώπινης ιστορίας

Επικήδειος λόγος

 Φ. Ένγκελς

 

Σαν σήμερα, στις 14 Μάρτη του 1883 άφησε την τελευταία του πνοή ο Καρλ Μαρξ. Ένας μεγαλοφυής στοχαστής και επαναστάτης,μαχητής της ελευθερίας του ανθρώπου,

“Ναι, για το ψωμί παλεύουμε και για τα τριαντάφυλλα.
Καθώς τραβάμε εμπρός, εμπρός φέρνουμε τις μεγάλες μέρες
το ξεσήκωμα των γυναικών είναι ξεσήκωμα όλης της ανθρωπότητας...”

Όταν ο λαός τσακίζεται από τα μνημόνια που διαδέχονται το ένα το άλλο, όταν ούτε οι πιο αισιόδοξοι υπερασπιστές του καπιταλισμού δε βλέπουν με σιγουριά φως στο τούνελ, τότε υπάρχει η επιτακτική ανάγκη να επιστρατευθούν όλες οι διαθέσιμες εφεδρείες για να πεισθούν οι άνθρωποι του λαού να συνεχίσουν να υπομένουν τα βάσανά τους.