2018provlimatismotext

        Ήταν στην Ισπανία στις 18 Ιουλίου του 1936, όταν ακούστηκαν στα ερτζιανά δυο λέξεις πύρινες που λαμπάδιαζαν την καρδιά κάθε ανθρώπου, που ήθελε να είναι λεύτερος.

  Κάποιοι γιορτάζουν σήμερα. Γι αυτούς η πτώση του “Τείχους του Βερολίνου” σήμαινε όχι απλά την ενοποίηση των δύο τμημάτων της Γερμανίας αλλά το ξεκίνημα της γενικής εφόδου για την ανατροπή των σοσιαλιστικών καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης.

“Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ όλους τους σωτήρες. Αυτή ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;”

Δεν πρόκειται για ένα σχήμα λόγου, ή για κάποια παραδοξολογία “ποιητική αδεία”. Είναι το απαύγασμα μιας βαθιάς φιλοσοφικής τοποθέτησης, μια καθαρή στάση απέναντι στη ζωή.

Από μια δημοσίευση της 12 Σεπ. 2017 στο blog “Κατιούσα” αντιγράφουμε:

Η παροιμία «φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης» είναι «λίγη» απέναντι στο θράσος και την ξεδιαντροπιά των αξιωματούχων της ΕΕ, που εξισώνει τον φασισμό με τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό, αγκαλιάζει φιλοναζιστικές κυβερνήσεις (πχ Ουκρανίας),

 Πολλά ερωτήματα που αφορούν το μέλλον της ανθρωπότητας και ιδιαίτερα αυτά στα οποία δεν έχει δοθεί ικανοποιητική απάντηση επανεμφανίζονται με διάφορους τρόπους. Αυτό ισχύει και για προβληματισμούς των Όργουελ και Χάξλεϊ.

      Ο κόσμος αλλάζει. Κάτω από αυτό το πρίσμα θα πρέπει να δούμε τη διακήρυξη των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη, που ψηφίστηκε στις 26 Αυγούστου του 1789 από την Εθνική Συντακτική Συνέλευση του γαλλικού λαού και αποτέλεσε το πρώτο βήμα για τη σύνταξη του πρώτου Συντάγματος της πρώτης Γαλλικής Δημοκρατίας, της πρώτης αστικής δημοκρατίας στον κόσμο.

        Οι ανελέητες επιθέσεις στο λαϊκό εισόδημα είναι ατέλειωτες. Περικοπές σε μισθούς, συντάξεις, παιδεία, ιατρική περίθαλψη και πρόνοια, ανεργία, υποβάθμιση της ζωής, όλα αυτά λογικά θα έπρεπε να ξεσηκώσουν σύσσωμο το λαό σε οργανωμένη αντίσταση.

Στεκόμαστε αρκετές φορές απορημένοι μπροστά στην εκπληκτική πρόοδο που σημείωσε ο άνθρωπος από την εποχή που διαφοροποιήθηκε από τα άλλα τετράποδα και αρχίζοντας με μύριες όσες δυσκολίες να κατανοεί και να αλλάζει το περιβάλλον του έφτασε στις μέρες μας να εξερευνά το διάστημα.

 Κάτω από την ασφυκτική πίεση των οικονομικών κρίσεων ακούμε πότε πότε μερικούς να λένε, πως χρειάζεται ένας Μεταξάς ή ένας Παπαδόπουλος για να "βάλει τα πράγματα στη θέση τους".