Μια παλιά φωτογραφία κρύβει πάντα έναν ολόκληρο κόσμο. Ιδιαίτερα στις μέρες μας που από γενιά σε γενιά τίποτα δε μένει το ίδιο οι παλιές φωτογραφίες δεν είναι ένα απλό ζωντάνεμα αναμνήσεων.

Κρύβουν βαθύ κοινωνικό και ιστορικό περιεχόμενο.

Οι παλιές φωτογραφίες, στην ψηφιακή τους πια μορφή, μπαίνουν σωρηδόν και με αστραπιαία ταχύτητα στους υπολογιστές, στα ταμπλετάκια τις οθόνες των τηλεοράσεων και των κινητών τηλεφώνων. Οι φωτογραφίες δεν είναι άψυχες. Έχουν περιεχόμενο. Μιλάνε. Ανάμεσα όμως στην εικόνα και στο περιεχόμενό της πρέπει να μεσολαβήσει ένας “αποκωδικοποιητής”

Για τους ηλικιωμένους το ρόλο του “αποκωδικοποιητή” παίζουν τα βιώματα, οι εμπειρίες, οι γνώσεις, ο τρόπος που τους μάθανε να σκέφτονται. Στους νεώτερους, που δεν έχουν προσωπική αντίληψη των παλιών γεγονότων, προσφέρεται ο δωρεάν αποκωδικοποιητής του αποστολέα των φωτογραφιών. Πότε με μικρές λεζάντες και πότε με μεγαλύτερα κείμενα ο αποστολέας “διαβάζει” τη φωτογραφία. Κάνει τη δική του περιγραφή. Πόσο έγκυρη είναι αυτή η περιγραφή; Πόσο αντικειμενική; Πόσο ωφέλιμη ή πόσο δηλητηριώδης;

Αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα.

Σα να μην έφτανε αυτό, μαζί με τις παλιές φωτογραφίες πλασάρεται και η ιστορία της εποχής της. Εδώ τα πράγματα αρχίζουν και γίνονται ακόμα πιο σοβαρά. Ιδιαίτερα όταν αναφέρονται σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές για την Ελλάδα και για όλο τον κόσμο. Η Μικρασιατική καταστροφή, οι Βαλκανικοί και οι δύο Παγκόσμιοι πόλεμοι, τα Δεκεμβριανά, ο εμφύλιος, η χουντική δικτατορία και τόσες άλλες ιστορικές εποχές, δεν είναι απλά θέματα. Είναι λαθροχειρία να παουσιάζονται σαν απλά, διότι κάθε η παρουσίασή τους δημιουργεί άποψη.

Στο ίντερνετ υπάρχουν ολόκληροι ιστότοποι και κυκλοφορούν με email παλιές φωτογραφίες, που συνοδεύονται από ιστορικά κείμενα. Ανοίγοντας για παράδειγμα τους συνδέσμους “Εμφύλιος Πόλεμος” και “Δεκεμβριανά” ανοίγουν στην πλειοψηφία τους και ασκοί της παραπληροφόρησης, της διαστρέβλωσης και της παραχάραξης της ιστορίας. Έχει κανείς την εντύπωση πως διαβάζει τα φυλλαδιάκια της “Εθνικής-Ηθικής-Διαπαιδαγώγησης” στο στρατό επί χούντας. Το περιεχόμενό τους δε διαφέρει όμως και πολύ από τα ιστορικά ένθετα των Κυριακάτικων εφημερίδων, που πλασάρονται μαζί με συνταγές μαγειρικής και DVD. Δεν διαφέρουν ούτε από τα μαγειρεμένα ιστορικά ντοκιμαντέρ του τύπου “Σαν σήμερα” που μας ταΐζουν καθημερινά τα κανάλια.

Υπάρχουν μόνο δύο περιπτώσεις:

  • Ή οι ιστότοποι και τα ηλεκτρονικά μηνύματα που διακινούνται στο διαδίκτυο είναι κατασκευάσματα κάποιου θύματος της παραπληροφόρησης, κάποιου δηλαδή που χωρίς κακή πρόθεση θεωρεί ότι προσφέρει... ιστορικές υπηρεσίες στους αναγνώστες. Σαν την “Κυρά μας τη μαμή” δηλαδή, που θέλει να προσφέρει υπηρεσίες αλλά με την αγραμματοσύνη της κάνει ακούσια κακό.

  • Ή πρόκειται για συνειδητή προπαγάνδα που διοχετεύεται μέσα από ιστορικά κείμενα. Εδώ μιλάμε για συνειδητό εχθρό της αλήθειας, αντίπαλο της πνευματικής προόδου, αντίπαλο της προσπάθειας του λαού να πληροφορηθεί την αλήθεια. Κακό θέλει να κάνει και το κάνει μέσα από μια καλά στημένη ιστοσελίδα, γεμάτη δάκρυ και συγκίνηση, μέσα και πλάι σε αναμνηστικές φωτογραφίες. Κακό θέλει να κάνει και το κάνει.

Πως θα μπορούσαμε να προφυλαχθούμε από τα δύο αυτά “κακά”. Πρέπει να μάθουμε να διαβάζουμε τι κρύβεται πίσω από τις λέξεις και τις εικόνες. Τίποτα στις μέρες μας δεν είναι αυτό που φαίνεται. Ο “αποκωδικοποιητής” είναι αυτός που έχει τον πρώτο ρόλο. Αν δεν πατάει γερά στην αντικειμενική πραγματικότητα και αν δεν λειτουργεί με επιστημονικά εργαλεία τότε αποπροσανατολίζει, περιθωριοποιεί, δηλητηριάζει με αποτέλεσμα να παίρνουμε αλλοπρόσαλλες αποφάσεις που δυσκολεύουν τη ζωή μας

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση